sude zerda
@sudeakin
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Arkadaşı Hüseyin'in bir cinayete kurban gittiğini öğrenen karakterimiz Mardin'e bu cinayetin arka planını öğrenmek için yolculuğa çıkıyor.
Fakat beklediğinden çok daha farklı bir hikâyeyle karşılaşıyor.
Kitap bu cinayetin ve yezidi kadınların çektiği işkencelerin etrafında dönüyor.
Etkileyici miydi? Evet, etkileyiciydi.
Ama havada kalan bir şeyler vardı bence. Mesela kitapta mekân olarak öne çıkan Mardin'in o dönem yaşadığı zorlukların, etnik yapısının, güvensizlik ortamının yeteri kadar betimlenmediğini ve o tedirgin, her an ölüm korkusuyla yaşama, yerinden yurdundan edilme psikolojisinin okuyucuya tam olarak geçirilmediğini, insan psikolojisi üzerindeki etkisinin yeterince yansıtılamadığını düşünüyorum.
Ve kitabın son kısımlarında da karakterimizin Meleknaz adındaki yezidi kadının peşine düşmesinin, ona bu kadar yardım isteğiyle dolmasının, bu derece hassasiyet kazanmasının sebebi bu insanlara uygulanan zulme karşı kör ve sağır iken gerçeklerle yüzleşip tekrar çalışmaya başlayan vicdan mekanizmasından dolayı değil de kadına duyduğu ilgiden dolayıymış gibi bir hava verdi bana.
Çok çok daha vurucu bir hikaye olabilecekken sanki aceleye getirilerek yazılmış gibi..
İşte bu noktalarda sıkıntılar olduğunu düşünüyorum.
Bunların dışında akıcı ve okunulabilir bir kitap.
Bir arkadaşım, herkesin bir şemsiyesi var kendini koruyacak seninse yok, bir an önce şemsiyeni açmaya bak çünkü bu yağmur hiç dinmeyecek demişti.
Bu dikenli, sevgisiz ortamlara alışkındık hepimiz. Plazaların insanın ruhunu öldürdüğü, herkesi robota çevirdiği gerçeğini çoktan öğrenmiştik. Eğer ortaçağ şövalyelerinin demir zırhları gibi görünmez bir aldırmazlık zırhı giymezsen buralarda barınmana olanak yoktu.