Sude Bilge
@sudeebilge
253 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Aldığı Nobel Edebiyat Ödülü’nü sonuna kadar hak eden bir kitaptı.Baştan sona kadar farklı bir merakla okuyorsunuz, gayet açık ve akıcı bir dili var.
Konusu yönünden ve vermek istediği mesaj yönünden de dört dörtlük bir kitaptı,bir an ben de kör olacağım sandım, sizi o denli içine alıyor.
Her sayfada ayrı bir anlam,hayata dair ayrı bir bilge söz, ayrı bir ders vardı.Şu an içinde bulunduğumuz bu döneme de çok uygun.
Buraya ne kadar söz yazsam cümle kursam bu kitabın içeriği,dili,konusu,verdiği mesaj ve anlamı için az kalır, okuyun.
“Bakabiliyorsan,gör.Görebiliyorsan,fark et.”
Reklam
Kitabın yarısına geldiğinizde konuyu anladığınızı sanıyorsunuz ve kitabı bırakma isteği doğuyor ve eğer kitabı bırakırsanız tamamını,asıl noktayı ve anlatılmak isteneni kaçıyorsunuz evet diyorsunuz içimizde bir şeytan var ve kitap bunu anlatıyor gerisine lüzum yok diye düşünüyorsunuz ben de bu şekilde düşündüm ve uzun soluklu bir ara verdim bu kitaba ama daha sonra tekrar kitabı elime aldım ve bu kitabı bitirmeye karar verdim.
Olaylar aklımda kaldığı için kitaba geri dönmek zor olmadı.Karakterlerin ruh hallerini unutmamıştım.Aslında Sabahattin Ali çok güzel bir konuya değinmiş kendimizi tanımadan bilmeden anlamadan başka insanları sevmeye aşık olmaya kalktığımızda işler karışıyor.Kötü bir şey yaptığımızda başka sebepler buluyoruz belki de içimde şeytan var diyoruz ama aslında yok içimizde sadece biz varız ama iyi ama kötü sadece biz varız.
Kitabı okumanızı tavsiye ediyorum sıkılmıyorsunuz.2 insanın hayatlarından sadece 3 ayı okuyarak kendimize çok fazla şey katmış oluyoruz biraz kelimeleri toparlamak zor geliyor şu an ama kitap güzel anlatılmak istenen konu da nokta da çok güzel bir kez daha Sabahattin Ali’nin ne kadar iyi bir yazar olduğunu hatırladım.
Kitabı elime aldığım ilk andan itibaren sonsuz bir merak kaplamıştı içimi,uzun zamandır hiçbir şeyi bu kadar merak etmiyordum.Geceleri uykuya dalmadan önce “acaba devamında ne olacak ?” tarzında cümleler geçiyordu kafamdan ve sürekli okuduğum son cümleyi ya da olayları düşünüyordum.Bazı bilmediğim,”böyle bir şey mi varmış ?”diye kendimi cahil hissettiğim açıp internetten baktığım,araştırdığım bana kültür anlamında da çok şey katan bir kitap oldu.Okudukça daha çok içine çekildiğiniz, okumakta sıkılmadığınız bir eser hatta başyapıt diyebilirim.
Okurken her satırdan,sayfadan ayrı ayrı zevk aldım. ”Savaş” kavramını bilgi,kültür olarak bildiğim ama duygusal ve manevi anlamda eksik olduğumu fark ettim. Yıllar önce olmuş bir savaşın başka yüzlerini görmek hissetmek çok farklı bir şeymiş.Savaşların izlerinin hala sürdüğü ve bu toprakların, birçok toprağın hâlâ bu izleri taşıdığını,insanların hayatında hâlâ etkisini ilk günkü gibi gösterdiğini bu eserde çok rahat bir şekilde görebiliriz. Devletlerin acımasızlığının,bencilliğinin,bir avuç toprak için insanların hayatlarını nasıl yarım bıraktığının kanıtıdır.
Aslında neler yazacağımı da çok bilmiyorum öyle bir eser ki ne cümle kurabiliyorsunuz ne de hislerinizi tercüme edebiliyorsunuz.Her kelime her cümle bu kitabı anlatmak,tanımlamak için eksik,yarım kalır.Okuduğum en anlamlı ve güzel kitapların başında gelir diye düşünüyorum ve herkesin okumasını tavsiye ediyorum.
“Serenade für Nadia...”
Adını çok kez duyduğum ve kendisini çokça sevdiğim Reşat Nuri Güntekin’in bu eseri elime aldığım ilk andan itibaren beni biraz olsun hayal kırıklığına uğrattı.Çok ince olmasına en başta çok şaşırmıştım daha uzun bir kitap bekliyordum fakat dışına bakarak içe yorum yapmak pek uygun olmaz diye düşündüm.
İçeriğe gelirsek de beğenmediğim yanı şuydu; her şey çok hızlı olup bitiriyordu ve duyguların sindirilmesine,olayın akışının daha net anlaşılmasına,kitaptaki karakterlerin tam olarak ne yaşadığını anlamaya ya da olan olaylara üzülmeye,şaşırmaya zaman kalmıyordu,bir anda her şey değişiyordu bu sebepten dolayı çok beğendiğim söylenemez ama bir ders çıkaracak olursam “İnsan hiçbir durumu kınamamalı çünkü kendi başına da gelebilir.” Olurdu.
Bu kitabı okumak için geç kalmamanızı tavsiye ederim. Kendimi yeterince geç kalmış gibi hissettiğim dakikalardayım.Her insanın mutlaka kendinden, çocukluğundan,en iyi,en kötü anılarından,hislerinden, hayatından bir parça bulabileceğini düşünüyorum.Sizi derinden etkileyecek bir kitap olduğuna inancım tam.
Okurken ara sıra ağladığım,yüreğimin ezildiği,ruhumun sıkıştığı ve empati kurarak daha da kitaba,olaylara, karakterlere bağlandığım oldu ve olayı tamamen yaşadım. Asla sıkılmıyorsunuz başlamasıyla bitmesi bir oluyor ve sonunda kendinizi benim gibi ağlar vaziyette kitaba sarılarak bulmuş/bulucak olabilirsiniz.Sadece okuyun.
Reklam