“Bütün bu yaptıklarımız, ellerimizden kayıp giden hayatımıza bir anlam katmak içindi…”
“Ölümünüzle mi?”
Kararlılıkla söylendi…
“Ölümümüzle ve öldürdüklerimizle… Ne yapalım, elimizden başka bir şey gelmedi… Anlamıyor musun Nevzat, büyün bunlar bizim çaresizliğimiz… Bütün bunlar bir ibret… Bütün bunlar bizden İstanbul’a bir hatıra… Hiçbir şey yapmadan, öylece sessizce çekip gitmeyi, sadece nefes alarak yaşamayı kendimize yedirmedik. Ne yapalım başka çaremiz yoktu işte. Ne yapalım, kendi kanımızı sunduk İstanbul’a hatıra diye…”
Ama yanılıyorsunuz. Biz kimseyi öldürmedik. Yapmayı önerenler yıkmaz Nevzat Bey, bir şehrin katledilmesine karşı çıkanlar o şehirde yaşayanları katletmez, yaşamı savunanlar ölümden çare ummaz.
Ölüm, kötüyü aklamaz Ali Komser. Kötüyü aklayacak tek şey iyiliktir. Yaptığın kötülükten daha fazla iyilik yaparsan aklanırsın ancak. Hayır, Necdet yaşarken iyi biri değildi, ölünce de iyi bir insana dönüşmedi.