Acı, iç dünyamızı kuruyor, derinde bir benlik inşa ediyordu. Yalnızca bize
ait, yalnızca kendimizin görebileceği ve yalnızca kendimizin gurur duyabileceği. Acının dinmesini beklemek, birinin gelip onu dindirmesini beklemek, iç dünyamızın inşasını geciktirmekten başka bir işe yaramazdı.