Sueda
@sueda_uzkan
95 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
• 
Ahmet Ümit ilk okuduğum kitabı #k:101378. Ona bakınca bu kitap açıkçası biraz hayal kırıklığına uğrattı beni maalesef. Ama yine de çok güzel, sürükleyici bir Başkomser Nevzat klasiği.
• Değindiği güzel noktaları var (rant mevzu, sokak çocukları, kadınlar, mafya babaları, göç meselesi vs.), ama bunun dışında yaklaşık son 50 sayfa patlayan silahlar, hesaplaşmalar, ölen insanlar derken hızla okutuyor kendini.
• "Bu ülkede canlı cansız her şey satılık Nevzat Bey. Paran varsa her şeyi satın alabilirsin, elbette en başta da insanları. Bu ülkenin sorunu ahlaksızlık, şeref yoksunluğu, onur kaybı..."
• "Bazen insandan çok hikayesi etkiler sizi, bazen de bizzat o insanın kendisi. Yaşam bizim dışımızdadır, biz olmasak da akar kendi başına. Bazıları kader diyor bunun adına. Hakikat olup olmamasının bir anlamı yok, kader bizi rahatlatır, felaketlere göğüs germemizi sağlar, çıldırmaktan alıkoyar. Öyle ya, ilâhi bir güç tarafından yazılmış kutsal bir senaryoya kim karşı çıkabilir ki? Hem karşı çıksa ne olacak? Kaderin değiştirebildiğimiz kısmı çok azdır, çoğunlukla o azgın nehrin ortasında ayakta kalmaya çalışırız." İnsanların tercihleri vardır. Çoğu zaman hayatımızı bu tercihler belirler. Ama bir tercih yaptığınızda bedelini de ödersiniz.
• !! Ufak bir spoi uyarısı !!
"Bazen böyle olur, hayat, durduk yere bir ipucu sunar size. Hiç beklemediğiniz bir anda, bir kapı açılır, cinayetin bütün sırrı ortaya dökülür. Bu defa da öyle olmuştu işte..."
Sonunu böyle düşünmemiştim mafya cinayeti olsa daha tatmin olurdum sanırım. Aşk mı sevgi mi ne olduğu bile bilinmeyen bir muhabbet yüzünden olmuş bir cinayet. Ama yine de belki yaşlandığında, çok yaşlandığında anlayacaktı onu gerçekten sadece Sadri'nin sevdiğini...
Ahmet Ümit ilk okuduğum kitabı #k:101378. Ona bakınca bu kitap açıkçası biraz hayal kırıklığına uğrattı beni maalesef. Ama yine de çok güzel, sürükleyici bir Başkomser Nevzat klasiği.
• Değindiği güzel noktaları var (rant mevzu, sokak çocukları, kadınlar, mafya babaları, göç meselesi vs.), ama bunun dışında yaklaşık son 50 sayfa patlayan silahlar, hesaplaşmalar, ölen insanlar derken hızla okutuyor kendini.
• "Bu ülkede canlı cansız her şey satılık Nevzat Bey. Paran varsa her şeyi satın alabilirsin, elbette en başta da insanları. Bu ülkenin sorunu ahlaksızlık, şeref yoksunluğu, onur kaybı..."
• "Bazen insandan çok hikayesi etkiler sizi, bazen de bizzat o insanın kendisi. Yaşam bizim dışımızdadır, biz olmasak da akar kendi başına. Bazıları kader diyor bunun adına. Hakikat olup olmamasının bir anlamı yok, kader bizi rahatlatır, felaketlere göğüs germemizi sağlar, çıldırmaktan alıkoyar. Öyle ya, ilâhi bir güç tarafından yazılmış kutsal bir senaryoya kim karşı çıkabilir ki? Hem karşı çıksa ne olacak? Kaderin değiştirebildiğimiz kısmı çok azdır, çoğunlukla o azgın nehrin ortasında ayakta kalmaya çalışırız." İnsanların tercihleri vardır. Çoğu zaman hayatımızı bu tercihler belirler. Ama bir tercih yaptığınızda bedelini de ödersiniz.
• !! Ufak bir spoi uyarısı !!
"Bazen böyle olur, hayat, durduk yere bir ipucu sunar size. Hiç beklemediğiniz bir anda, bir kapı açılır, cinayetin bütün sırrı ortaya dökülür. Bu defa da öyle olmuştu işte..."
Sonunu böyle düşünmemiştim mafya cinayeti olsa daha tatmin olurdum sanırım. Aşk mı sevgi mi ne olduğu bile bilinmeyen bir muhabbet yüzünden olmuş bir cinayet. Ama yine de belki yaşlandığında, çok yaşlandığında anlayacaktı onu gerçekten sadece Sadri'nin sevdiğini...
Ilk kez Ahmet Ümit okuyorum, ama son olmayacak :)
• Kitabı bir solukta bitirdim desem yalan olmaz. Sanki bir film izliyormuş gibi hızla aktı sayfalar, asla elimden bırakamadım. Ve sonunda katilin kim olduğunu anladıktan sonra aklımdan geçen şey tekrar okumalıyım oldu.
• Farklı, güzel bir kurgusu var. Dinamiği hiç düşmüyor.
• Çocuk tacizi, istismar, mülteci sorunu, organ mafyaları gibi konulara da değinilmiş. "Kötüler gider ama kötülük kalır. Eğer insanların neden kötülük yaptığını anlayamazsak, nasıl önlenir ki bu musibet?"
• Kitabın ismi ise; "Sevinç çığlıkları değil bunlar, acı dolu haykırışlar. Kırlangıçlar göç sırasında denk geldikleri bazı fırtınalarda ölürlermiş. Göçü başarıyla tamamlayanlarsa, geldikleri ülkenin sıcak gökyüzünde yolda kaybettikleri arkadaşlarını anımsayıp acıyla çığlık atarlarmış." Kitap boyunca o acı dolu haykırışlar yankılanıyor kulağınızda.
• Genel olarak konusu aranan bir seri katil üzerinden gidiyor: Körebe! Kitap boyunca sanki herkes hem körebeymiş gibi, hem değil gibi.
Sonunda şaşıracaksınız!
13 birbirinden farklı kadının hikayeleri, direnişleri, çabaları, umutları...
Kurgusu çok iyi, kadınların gerçekliğine yemin edecek hale geldim diyebilirim. Ama bir yandan da zaten gerçekler, isimleri farklı olsa da yaşanan her hikayeye sahip kadınlar var dünyada.
Her hikâyenin sonunda dinlenecek şarkılar ve uçurulacak balonlar olması hoş .
Bütün önyargıları, kalıpları ve kadınlara yüklenen her şeyi bir balonun içine koyup patlatalım. Geriye yalnızca saf sevgi kalsın.
Buyrunuz birbirimizin fısıltılarına ortak olalım...
1953 de yazılmış olmasına rağmen güncelliğini koruyan bir distopya romanı. Güzel, sürükleyici bir kitap.
Okurken aklıma soru işaretleri sokmayı başaran bir kitap oldu.
-Kitapları seviyoruz ama bunun ne kadar hakkını verebiliyoruz acaba?
- Gerçekten mutlu muyuz, ya da mutluluk dedigimiz şey tam olarak ne?
O zamanlarda kitapların yakıldığını ve sadece sürekli olarak televizyon izlendiğini hayal ediyor yazar. Montag adında bir itfayeci var ve büyük bir zevkle mesleği gereği kitapları senelerce yakıyor. Bir gün bir kadının evine gidiyorlar yakmak için, ama kadın evden çıkmayıp kitapları ile birlikte yanmak istediğini söylüyor. O zaman içinde bir şeyler kıpırdıyor Montag'in. O akşam mahallesinde bir kızla karşılaşıyor. Mutlu musun? Diye soruyor kız. Bir süre acaba gerçekten mutlu muyum diye düşünmeye başlıyor. Ondan sonra Montag kitapları yakmak yerine toplamaya, okumaya başlıyor.
Bence gerçekten bütün söylemeleri hakeden bir distopya romanı.
Beni etkileyen tarafı şu oldu; özgürlük kelimesi var ama içi tamamen boşaltılmış. 2×2 nin kaç ettiğini bile söyletmeyen, sadece kendi doğruları ile yaşayan bir düzen. Bırakın düşünce özgürlüğünü, özgürlük kelimesinin bile var olmayacağı bir geleceğe doğru yola çıkılmış. Kurgulanan dünya o kadar gerçekçi ve ayrıntılı ki... Kitapta anlatılan dünya korkutucu olsa da oldukça başarılı bir biçimde kurgulanmış. Aslında insanı korkutan anlatılan dünyadan çok, o dünyanın ne kadar gerçekçi olduğu. Öyle ki bu sistemin sağlamayacağını düşünmüyor insan, olabilirliği yüksek bir düzen. İmkansız değil, endişelendiren de bu.
Winston'un yaşadığı şeyleri tamamen hissettiriyor. Bir kitap olmasına rağmen neredeyse bütün sahneler gözümde canlandı, betimlemleri hoş. Kitabın asıl başarısı da bundan kaynaklanıyor diye düşünüyorum.
Biraz geren, biraz şükrettiren ama iyi ki okudum dedirten kitaptı Vesselam.
