sueda
@suedw
165 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
%46 (463/1000 syf.)·
Beğendi
Reklam
Ben demeden konuşalım ne olur.
Çünkü açtım gözümü ki bir dertseverim ben daha yaşım on.
Oruç tutma yaşımda anlamışım ekmek kadar dert yediğimi.
Ama akıl işte, yoksa kafada dert neye yarar?
Oysa bilinmez mi bilinir, dert pişirir, acı oldurur.
Ben nasıl da çiğ kalmışsam derdime rağmen.
Yaşamış da yaşamışsam on yedime kadar.
Hamama gidip kurnaya düğüne gidip zurnaya vurulmuşsam.
Sonra bir kaşa göze, kendi kaşını kazıyıp, gözümü oymuşsam.
Sonra kendimi kitaplara vurmuşsam.
Şiir yazmışsam.
Şiir yazamamışsam.
Şair olmadan şiir yazılmıyormuş anlamamışsam.
Yine de kendime kendimden müteşekkil harfler karalamışsam.
Az gitmiş uz yazmış, dere tepe demeden ah etmişsem.
Yirmi beşime kadar sallan yuvarlan, düş tökezle yaşamışsam.
..
Günleri saymışsam
Sonra sayılı gün bitmek bilmeyip de beni bitirince tezkeremi omzuma çuvalıma sırtıma vurup mahalleme doğru yola koyulmuşsam.
Akmayan çeşmenin başında adı neydi adı bak şimdi nasıl da unutmuşsam.
Akmayan çeşmenin başında adını şimdi unuttuğumu bir görüp bir meyledip bir olur mu acaba deyip, güzelliğin kalbime ekip umudun suladığı tohumla vurulmuşsam.
Böyle olur şairin sevdası diye kendi kalbimi ululamışsam.
Yanaşmışsam yanına iki ayda, adını unuttuğumun.
Koluma girmişse bir yılda adını unuttuğum.
Kolumdan önce damarlarıma girmişse, bir aldırmaz, havai, bir nalet.
Sonra küt diye günlerden bir gün anlardan bir an, uçup gitmişse... Uçar, kuş uçar, gönül uçar, kalp uçmaz mı o da uçar.
Akıl uçar en çok akıl uçar.
Bir vardır, bir yoktur, kalbe ecza olan akla zehir olur, göğsünden taşar acı, gelir aklına oturur.
Oturmuşsa acı oraya, adını unuttuğum, yüzünü unuttuğum, ah acısını unutmadığım gidiverince, oturmuşsa acı oraya.
Elimde inceden bir kitap, yazarı hayalperest güneyin amerikalarından, konusu kum konusu kitap, ama değil kitap, ama değil
Ben seni engelleyecektim bütün bunlar olmasın diye, bütün bunları yaşama bu acıyı çekme diye seni tutacaktım ama çoktan olmuş olan, çünkü olmaktaymış olacak olan dedim yeniÂdem olarak durup da onu yeni gören bana.
Kalbim delindi, Delikten kan aktı. Kan yere döküldü. Yer göğe kalktı. Gök başıma yıkıldı. Başım gökle ezildi. Keder aşkla yazıldı. Yazılana uyuldu. Yaşandı da yaşandı. Ölüm gitti elimden. Sabır düştü dilimden. Göğe uzattım elimi. Kinle boyadım gözümü. Gözü boyanan neylesin? Gönlünü neyle eylesin? Ah dedim durdum. Baktım kör gözümü fal taşı gibi açıp. Ne bu be dedim ağızlarımdan biriyle ama bilmem hangisiyle, belki de hepsiyle.
"Aşk." dedi, Ahu. Sepetinden bir elma çıkardı. Gülümseyen gözleriyle sepetinden çıkardığı elmayı bana uzattı.
"Almam." dedim, "daha bir hayat önceymiş gibi gelse de az önce aldım, ısırdım uzattığın elmayı ve başka birine dönüştüm kendimi arayan. Sonra baktım ki, ilk değil bu, benden bin tane var her biri bir an içinde kah yaşayan kah gülen kah çile çeken, biri kör, diğeri meczup, bir diğeri saf ve öteki yeni. Şimdi kim bilir nereye çekecek, hangi derde götürecek aşk dediğin şey beni."
Gülümsüyordu ya, daha da gülümsedi sanki. İstemeyerek ama istemezsem ölecekmiş gibi hissettiğimden, ölmektense almayı isteyerek ya da tam tersi, isteyerek ama istersen ölecekmiş hissettiğimden ölecek olmaya rağmen isteyerek uzattım elimi.
Ben şimdi kimdim mesela? Adem miydim, Adem'i elmadan uzaklaştırmaya çalışan yeniÂdem miydim? Galiba ikisi birdendim çünkü iki bilinç ve iki hatıra da zihnimdeydi.
8/10
Beğendi
·3 saatte okudu
·2025 23. kitabı
Reklam