Eylül’üm bi kaç gündür beraberdik.
Seninle paylaştım bi kaç günümü ama bugün artık sevdiğime yazmak istiyorum müsaadenle🥰
Evet evet barıştık sarıldık özleştik🥰
Kırgın biraz bana biliyorum ama gönlünü alacam.
Yaptığım eşekliğin farkındayım..
şimdi müsadenle eylül’üm çünkü onu çok özledim..
Sevgilimm..
Sevdiğim..
En güzel yanım..
Kurban olduğum..
Doyamadığım..
Asla doyamayacağım..
Nefesim..
Güzel gözlüm..
Can parçam..
Göz bebeğim..
Kalbim..
En güzel kokum..
Yüreğimin en güzel yanı..
İnsana çiçekler açtıran yarim..
Bugün yanımda olamayanım ama yarın için hep umudum..
Çiğerimin köşesii..
Bugün sevdiğim ama yarın daha çok sevecek olan kadınım..
Bugün özlediğim ama yarın yüreğime dolacak olan hüznüm..
Avuçlarımın içine yüzünü alıp yanağını yanağıma koymak için can attığım sevdiğim..
Kurban olduğummm..
Seni çok özledim..
Seni çok ama çok özledim..
Sen olmayınca dünya başıma yıkılıyor..
Düşünce
Öncelikle 2025 yılım nasıl geçti onu anlatarak başlamak istiyorum Ocak ayi benim için her yönden bir arayış olarak geçti ve içime kapandığım çoğu şeyi defalarca kez düşündüğüm bir aydı. Bu aydan sonrası benim için hareketli bir dönem oldu. Artık bir işe atılmam gerekiyordu, yapmam dediğim şeyi yaptım kendim için deneyim olsun diye küçük bi adım attım ve öğretmenlik yapmaya başladım, bu mesleğe karşı hep nedense mesafeliydim ve yaklaşık 4 ay güzel bi şekilde yürüttüm bu süreci ama ortamdaki arkadaşlara hiç içim ısınmadı. Sonra bi anlık kararla Bodrum'a gitmek istedim ve gece yarısı biletimle yola çıktım ve o gün aksilikler beni bırakmadı hatta bi ara ne yapacağım orada deyip geri dönmek geldi içimden sonra vazgeçmek yok adım attın artık dedim kendimce. Sonra dönemsel olarak çalıştığım ortamda yakın arkadaşım diyebileceğim biriyle tanıştım aynı ben gibi saf ve içten biri Allah bozmasın tabi... oradaki ortamda birçok deneyim edindim ve bolca konserin olduğu, eğlendiğim ve sıkça denizde vakit geçirdiğim bir yıl oldu ve çok iyi geldi. Sonra dönem biteceği için iş arayışına girdim ablam da çok şükür ki benim gibi Muğla'ya gelmeye karar verdi ve beraber ev kiraladık bu bizim için büyük bir adımdı hep yapmak istediğimiz ama bir türlü harekete geçemediğimiz bi düşünceydi neyse ki bir şekilde bunu da yaptık. O ara şanslıydım ki iş buldum ama o kadar saçma ve yorucu bir tarafı vardı ki kendimce sordum ben bu işte yerimde sayıyorum neden burada olayım ki? Ve yaşadığım birçok olay benim oradan istifa etmeme neden oldu. 2026 girerken iş yerinde girdim ve oradan 1 inde istifa ettim. Arkadaş ortamım baskıcı ve bir o kadar da iletişimden bi haberdardı. Bunu da geçtim 12 saat gündüz ve 12 saat gece çalışmaları benim yapabileceğim türden değildi. Gece vardiyasının bir kadına hele ki
Selamlar! Bu gün Orta Dünya dosyalarıma geri dönüyoruz. Konumuz, soylar.
Ben kimim ve neden Orta Dünya soylarını anlatabilecek seviyede olduğumu düşünüyorum? Güncel olarak Tolkien'in 14 kitabını bitirdim ancak sadece 
Silmarillion okumak bile neredeyse bu araştırmayı yapabilmek için yeterli bir kaynak. Aynı zamanda Tolkien'e ve mitolojisine çok meraklı olduğum için bu konuda araştırma yapmayı seviyorum. Bilgilerin güvenilir olduğuna inanıyorum, zaten kaynak ben değilim. Bundan önce de orta dünya tarihi adlı bir çalışma göndermiştim, dilerseniz önce ona göz atabilirsiniz. #280070375
Ancak söylemeliyim ki, araştırma yeterince içime sinmedi. Daha fazla detaylandırmayı çok isterdim fakat elimden şimdilik bu geliyor. Bu gün bu iletiyi atma fikrini de kafama koyduğum için eklemeler yapamadım. Umarım sizin için her şey anlaşılır olur.
ORTA DÜNYA SOY DOSYASI
Soydan Önce Ezgi Vardı
Orta Dünya’da soy, yalnızca kan bağıyla açıklanabilecek bir kavram değildir. Tolkien’in dünyasında soy, çoğu zaman doğumdan önce başlar; isimden, bedenden ve hatta ırktan önce var olan bir ezginin, çağlar boyunca farklı biçimlerde yankılanmasıdır. Bu nedenle Orta Dünya soylarını anlamaya çalışan her çalışma, kaçınılmaz olarak yaratılışa geri dönmek zorundadır. Çünkü burada soy, insan tarihindeki gibi “kim kimin çocuğudur” sorusuyla değil, “hangi irade hangi yolu seçti” sorusuyla şekillenir.
Her şeyden önce Eru Ilúvatar vardı ve onun düşüncesinden Ainur doğdu. Ainur, ne bir halktır ne de bir ırk; onlar iradenin, eğilimin ve yorumun ilk biçimleridir. Ainur’un Müziği sırasında ortaya çıkan ayrışmalar, Orta Dünya’daki tüm sonraki soyların çekirdeğini oluşturur. Melkor’un uyumu bozan sesi, yalnızca bir isyan değil; ileride kibir, tahakküm ve düzen takıntısı olarak tekrar
Silmarillion okumak bile neredeyse bu araştırmayı yapabilmek için yeterli bir kaynak. Aynı zamanda Tolkien'e ve mitolojisine çok meraklı olduğum için bu konuda araştırma yapmayı seviyorum. Bilgilerin güvenilir olduğuna inanıyorum, zaten kaynak ben değilim. Bundan önce de orta dünya tarihi adlı bir çalışma göndermiştim, dilerseniz önce ona göz atabilirsiniz. #280070375
Ancak söylemeliyim ki, araştırma yeterince içime sinmedi. Daha fazla detaylandırmayı çok isterdim fakat elimden şimdilik bu geliyor. Bu gün bu iletiyi atma fikrini de kafama koyduğum için eklemeler yapamadım. Umarım sizin için her şey anlaşılır olur.
ORTA DÜNYA SOY DOSYASI
Soydan Önce Ezgi Vardı
Orta Dünya’da soy, yalnızca kan bağıyla açıklanabilecek bir kavram değildir. Tolkien’in dünyasında soy, çoğu zaman doğumdan önce başlar; isimden, bedenden ve hatta ırktan önce var olan bir ezginin, çağlar boyunca farklı biçimlerde yankılanmasıdır. Bu nedenle Orta Dünya soylarını anlamaya çalışan her çalışma, kaçınılmaz olarak yaratılışa geri dönmek zorundadır. Çünkü burada soy, insan tarihindeki gibi “kim kimin çocuğudur” sorusuyla değil, “hangi irade hangi yolu seçti” sorusuyla şekillenir.
Her şeyden önce Eru Ilúvatar vardı ve onun düşüncesinden Ainur doğdu. Ainur, ne bir halktır ne de bir ırk; onlar iradenin, eğilimin ve yorumun ilk biçimleridir. Ainur’un Müziği sırasında ortaya çıkan ayrışmalar, Orta Dünya’daki tüm sonraki soyların çekirdeğini oluşturur. Melkor’un uyumu bozan sesi, yalnızca bir isyan değil; ileride kibir, tahakküm ve düzen takıntısı olarak tekrar
Sevginde boğulmak isterdim senin,
Şuan ise sevgisizliğinde boğuluyorum.
Varlığınla büyümek isterdim senin,
Şimdi ise yokluğunda küçülüyorum.
Kalbinde yaşamak isterdim senin,
Şimdi ise kalbin dolu,dolduran ben değilim.
İyikin olmak isterdim senin,
Şimdi ise ne neysenim nede keşkeyim.
Her şeyin olmak isterdim senin,
Şimdi ise kimseyim,kimsesizim.
Bana gülmeni isterdim senin,
Şimdi ise başkasına gülüşüne bile hasretim.
Gitmemeni isterdim senin,
Şimdi ise hiç gelmeyişinle yüzleştim.
Seni özledim seni sevdim sana yenildim,
Şimdi ise benden geriye senle tükenen düşüncelerim,kırık kalbim.
Hiç gelmeyen o periye küskünüm ben.
Bugün, yeni hayatıma adım attım. Aslında o çok uzun süredir istediğim , yeni bir şehirde yeni bir hayat, başlangıcını yapmış oldum . Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca bugünün hayalini kurarken hep şöyle olacağını sanırdım, o sihirli günde bir peri gelecek veee hayatım tamamen düzelecek. O sihirli gün geldi ama o peri gelmedi maalesef. Yılbaşı kutlamaları gibi. 10 dan geriye sayarsın yeni yıla girdim diye birkaç dakika hoplayıp zıplarsın sonra koltuğa oturduğunda 'eeee ne oldu şimdi hiçbir şey değişmedi' dersin ya işte tam da öyle bir gündü bugün. Evet maalesef hiçbir şey değişmedi. Gecenin bu saatinde beni uyutmayan şey de bu zaten. Ben bugün çok önemli bir trajediyle yüzleştim aslında. Gelmesi gereken o gün değilmiş, perinin büyüsü falan da hikayeymiş. Ben, yaşaması ölüm gibi gelen o yerlerden ve o insanlardan kurtulacağım günü beklerken, seçimlerime hatalarıma karşılık olarak ömrümden gidecek olan uzunca bir süreyi kefaret olarak ömrümün boşluklarına savururken , aslında zamanı dondurmuşum. Zamanla beraber ben de olduğum yerde kalmışım. Şimdi çöpe atılan ömür sayfalarımla yüzleşiyorum gecenin bu saatinde. Ne yapmalıyım? Düşüncelerimi, duygularımı nasıl sakinleştirmeliyim?
BİR EZAN İÇİN – BÖLÜM 14(Sessiz İmtihan)1000Kitap
Beni görenler, tanıyanlar, bilenler hep din görevlisi olduğumu zanneder. Oysa ben bir din görevlisi değilim. Ben, bir özel güvenlik görevlisiyim. İnsanların beni öyle tanımasının sebebi, belki de yıllardır gönlümden hiç eksilmeyen ezan sevgisi, imam hatip yıllarında içime işleyen hatiplik sevdasıdır. İmam Hatip Lisesi’nden mezun olduktan sonra asıl yönelimim, gönlümün en çok istediği şey hatiplikti. Sesimin güzelliğiyle birleşen ezan aşkı, beni hep bu yola çağırdı. Ama nasip olmadı. Çünkü bir insanın azmetmesi için, içinde mutluluk filizlenmesi gerekir. Ben ise ömrüm boyunca o mutluluğu tam manasıyla hiç yaşayamadım.
Mutlu olamadım; ama mutlu olmak için hep çabaladım. Çoğu zaman bu çabalarım boşa çıktı. Bir gün anladım ki, benim kaderim de, sınavım da böyle geçecek. İmtihan dediğimiz şey, zaten bitmeyen bir yolculuk değil mi?
Hayat şartlarının ağırlığı beni öyle yordu ki, zamanla insanlardan uzak durmayı tercih ettim. Aslında yaptığım mesleği de, sadece insanlardan uzaklaşmak için yapmak istemezdim. Fakat ruhumda taşıdığım kırgınlıklar, yalnızlığı bana daha kolay kıldı. Otuz üç yaşındayım ama kendimi altmış yaşında hissediyorum. Bu yüzden yalnız kalmayı, kalabalıklara karışmaktan daha çok tercih ediyorum.
Bir düşünün... Günde beş defa minarelerden yükselen ezanın bile eleştirildiği bir dünyada, insanı memnun etmek mümkün mü? Hayatım boyunca ne yaptıysam kimseyi memnun edemedim. Hep sorguladım: Biz ne arıyoruz, ne istiyoruz, neden yaşıyoruz? Ama çoğu insanın aklına bu sorular bile gelmedi. Hayat her geçen gün daha da zorlaşıyor. Artık hayatımıza alacağımız insanları bile seçerek, sınayarak kabul etmek zorunda kalıyoruz. Oysa bu böyle olmamalıydı. Biz, elhamdülillah, Peygamber Efendimizin kıyamet günü övüneceği ümmetiz. Bize yakışan dürüstlük, bize yakışan doğruluktu.