Birbirlerinin yerine yaşamışlardı ve dört yıldır,birinin kucağında vuslat gülü açarken diğerinin bağrına hasret dikeni batmış,birinin yüreğindeki sızı,diğerininkinde mutluluğa dönüşmüştü.Şimdi gül alıp gül satma,belki gülü gül ile tartma vaktiydi.Hasretle vuslat iki yüreğe durmuş,yeniden birbirlerinin yerine geçmek üzere heyecanla bekliyorlardı.
“Eğer gül hakkında samimi taarruzlarda bulunursan bir gün varlığın lisanını anlayabilir,yaratılmışlara şarkılar söyleyebilirsin.Yeter ki seher vakitlerinde gülü övmeyi ihmal etme!”