B.
@sulkowskyi
Aynı Kell gibiydi ama ondan tamamen farklıydı. Kell'in gözüne bakmak bir pencereden yeni bir dünyaya bakmak gibiydi. Tuhaf ve sersemletici ama korkutucu değildi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dertlerin için sadece doğru kelimeleri bul, böylece dertlerin yarı-neşelere dönüşür.
"Günlük? Günlük mü tutuyorsun?"
"Evet. Eski günlere bakmak keyiflidir. Hiçbir şey gizlenmeksizin yazılır zira. Yalnız başına okurken bile utanç duyulacak yanları olur."
Sessizliğinin bizden uzaklaştığı anlamına geldiğini düşünmüştüm. Belki de sessizlik onun tek tesellisiydi.
Sayfa 243
Çok az insan acılarına tanık olunmasını isterdi ve keder acıların en kötüsüydü.
Sayfa 202
