Hayırlı CumalarAlıntı
Kimse sensiz bulamaz Hakka vusûl
Feyz-i lutfunla olur merd-i kabûl
Rahmeten lil-âleminsin yâ Rasûl
El-meded ey ma'den-i nûr-ı Hudâ
Yavuz Sultan Selim
Keşke bilseydi…
Şayet bilseydi harâb etmeye kastettiği o ulu surların ardında asırlık bir şehr-i civân gizlidir; hangi muzaffer sultan râzı olurdu, binlerce neferin namahrem eli değsin o vakur kalenin pak sinesine?
Hangi mağrur pusatlı el, O’nun mukaddes sükûtunun önünde diz çökmeden ilerleyebilirdi?
Ateş kusan hangi namlu kast edebilirdi O’nun inziva kokan huzuruna?
Hangi bayraktar cür’et edebilirdi, gurur sancağını o muallâ burçlara dikmeye?
Hangi ihtiras, hangi kibir zafer sanıp da böylesi bir mülkün târ ü mâr edilişini izleyebilirdi?
Haşa! Değil gölgesinin, zülfünün bir telinin bile O’nun surlarına düşmesinden haya ederdi… Eşiğinde susar… Uzağında Tavaf eder… Mahremiyetine secde edercesine hürmet ederdi…
Reklam
Ezginin Günlüğü
Pir Sultan kızıyım ben de Banazda
Kanlı yaş akıttım baharda güzde
Koç babam astılar kanlı Sivasta
Dar ağacı ağlar, Pir Sultan deyi, deyi
Yıldızdır yaylası dost, Banazdır köyü
Dost hey dost, dost hey dost
Yaz bahar ayında medet dolanır suyu
Sularda ağlaşır hey dost, Pir Sultan deyi
Aradım eski hayalleri
Vakitsiz geçip giden trenlerde
Sevgili arkadaş yüzleri
Dünya inan ki bildiğin gibi degil cocuk
Geceydi ay vardi, bütün hayatımız
Uzak bir yıldızdan düşmüş gibiydi
Dilimde bir genclik sarkisiyla
Aradım eski hayalleri
Dünya inan ki bildiğin gibi değil cocuk
Bir dümensiz sandal, belki oyuncak bir kayık Leyla sensin, sevdiğin hayal değil cocuk Eski bir sevdadır akıntıya karsı yolculuk
Uzun bir yol vardı, nehir boyunca
Derin yamaclardan daglara dogru
Bir cocuk bulutlara cıkardı
Gördüğü düşün kanadıyla
Bakıyorum da herkes kendince sultan, kimi arıyor huri kimi gılman, şu hayat insana bir öğretemedi olmalı hakkı ile kul insan ...
Karga konsa gülistana
Gülün kadrin ne bilir
Kendi kadrin bilmeyen
Elin kadrin ne bilir...
Pîr Sultan Abdal
Reklam
Reklam