Kendisi birine yaslanmadan ayakta duramayanlar değerlerini nasıl taşıyabilir ki?
Bir de -kendi nefsi dahil- kimseye "hayır" diyemeyenin de kısa zaman sonra vazgeçemediği bir ilkesi kalmayacaktır muhtemelen.
Çoğu insan, ağızlarından iyi söz çıkmadan önce duraksar, utançtan kıpkırmızı kesilir, fakat boş lafları yüksek sesle, cesurca dile getirir. Oysa bu lafın kaybolup gitmeyeceğinin, aksine arkasında uzunca ve bazen silinemeyecek bir kötülük bırakacağının farkında değildir maalesef.