Kendini olduğundan farklı göstermek, alçakgönüllülük değil budalalıktır.
Kendine olduğundan az değer vermek korkaklıktır, pısırıklıktır ve kendine güvensizligin delilidir. Aristotelese göre, hiçbir iyilik sahtelikle bir arada gitmez, doğru hiçbir zaman yanlışa yer vermez.
Sabahleyin güneşin ışıltısını görüp havanın çok güzel olacağını anlayınca, "İşte yine herkesin birbirinin burnundan getireceği bir gün daha" diye haykırmak geliyor içimden. Zaten insanların birbirinden gasp etmedikleri bir şey yok. Sağlık, sevinç, huzur! Bunun sebebi de genellikle ahmaklık, düşüncesizlik ve dar kafalılık... Onlara sorsan bunu iyi niyetle yapıyorlar. Bazen dizlerimin üstüne çöküp, kalplerinde azıcık merhamet besleyebilmelerini diliyor, hırs içinde yaşamamalarını istiyorum.
Sadece kullanılmadığı için küflenip giden ve itina ile saklamaya çalıştığım daha bir sürü gücün içimde pineklediğini unutmamalıyım. Ah, bunlar kalbimi öylesine sıkıştırıyor ki.. Yine de yanlış anlaşılmak bizim gibilerin kaderi.