Acımak, başkalarının çektiği azaba bakıp, onların yasını tutarmış gibi yaparak kendi mutluluğuna şükretmektir çünkü. Acımak, kıl payı yırttığın mutsuzluğun diyetini uğursuz, cüretkâr bir sadaka gibi dağıtmaktır.
Boşlukta yaşamak imkansızdır. Bilinçli veya bilinçsiz, aldığımız eğitim bizi ahlakın, dinin ve belirli bir dünya algısının esiri yapar; soluduğumuz yaşadığımız çağın havasıdır.