Fuzûlî’ye göre insan, çıkış noktası ile dönüş noktası arasında sürekli bir harekettir. İnsanın çabası bu hareketi anlamlı kılmaktır. Çünkü çıkış aşamasında insan bilgisizdir; dönüş yolu ise korkuyla doludur. İkisi arasında sürdürülen hayat ise bilgiyi gerektirir. Başka bir deyişle hayatı sürdürmek için ortaya konan hareket ancak ve ancak bilgiyle anlamlı kılınabilir.