Allah, zatında, fiillerinde ve sıfatlarında tektir. Temelde politeist ve çok tanrıcı bu tür inanç sistemleri, kâinatın ahenk ve nizamına muhalif biçimde birden çok tanrının var olduğunu kabul ve tasdik etmekle kaos ve karmaşa düşüncesini daha baştan kabul etmiş olmaktadırlar. Nasıl olup da böylesi bir metafizik kaostan, kozmos ve ahengin çıktığının açıklanması ise ayrı bir sorun oluşturur. Kur’an bu düşünceyi, “Eğer birden çok tanrı olacak olsaydı yeryüzü ve gökler kaosa teslim
olurdu...” (Enbiya, 21/22.) ayetiyle reddeder. Kur’an’ın karanlıklardan aydınlığa çıkarma
ifadesi de kaostan kozmosa evrilmenin çarpıcı bir anlatımıdır. Evren başıboş değildir. O, sünnetullah adı verilen belli yasalara tabidir. Atmosfer, madde evreni, göğün katmanları, yedili gök sistemi ve kozmik sistemlerin çokluğu gibi meseleler tefsir verileri ve bilimsel veriler ekseninde tarih boyunca yorumlanmış, bu noktada İslami kozmogonik bakış açısı, Fahreddin Razi, Molla Cami, Aristo, Batlamyus gibi tarihsel şahsiyetlerin görüşlerine atıfla konuyu ele almıştır.