Hayat dediğin başka nedir ki zaten? Ben şuna inanıyorum ki üç günlük ömrümüzü kendimize zehir etmemek için ne mazideki hayatımıza ve kaçırdığımız fırsatlara ne de geleceğin olmayacak hülyalarına kulak asmayarak bugünümüze hapsolup yaşamalıyız. Her olayın insanı eğlendirecek bir tarafı vardır.
Acaba kendimi kapıp koyuversem mi? Ne zaman irademe başvursam büyük bir yorgunluk duyuyorum. Kendimi olayların akışına bırakayım mı? Acaba şuanda o ne düşünüyor? Herhalde beni değil… Niçin? Onun kafasında bir süre yaşamak için neleri feda etmem ki? Her şeyi…