yüzüstü yere kapandı, gözlerinden sel gibi yaşlar akarak adeta bir ibadet istiğrakı içinde babasının ayaklarını öptü:
-Baba...Zavallı babam... Affet beni...
Zehra birkaç gün sonra Anadolu'daki mektebe döndü. Genç muallimenin artık hiçbir eksiği kalmamıştı. Acımayı öğrenmişti.