merve zülal
@suoitex
liseden başlayarak okuduklarımı giriyorum
Özellikle Haşhaş Savaşı trilojisinde adını sıkça gördüğüm, pek çok savaş sahnesinde referanslara ve alıntılara sahip olan o kitap. Yüzyıllarca birçok komutana yol göstermiş ve hala göstermeye devam etmekte, üstelik bana kalırsa artık yalnızca bununla da sınırlı değil. Buradan öğrendiğiniz şeyleri bir metafor olarak düşünerek hayatınızın çeştli noktalarında, insanlarla çeşitli etkileşimlerinizde gözlemleyebilir ve özellikle çatışmalı iş sektöründe yer yer örneklerine rastlayabilirsiniz. Çünkü aslında kitabın Sunuş bölümünde dediği gibi "Bizler belki bir komutan ya da CEO olmayabiliriz fakat hepimiz her gün sessiz savaşlar vermeye devam ederiz." Bu savaşların da her zaman somut olmasa bile karşılıklı iki tarafı, arazileri, saldırı ve savunma mekanizmaları, stratejileri ve hatta casusları vardır. Kazananları ve kaybedenleri, hücuma geçen ve geri çekilenleri vardır. Bu nedenle bu kitabın tek bir okumayla yetinilmesi gereken bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Çeşitli zamanlarda tekrar tekrar, üzerine düşünülerek okunmalı ve yazılanlar her zaman aklın bir köşesinde bulunmalı. Ayrıca tarih veya savaş temalı, uzun soluklu bir kitap okumadan önce de gözden geçirilerek okunacak esere başlamadan ufak çaplı bir öngörü oluşturabilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Her parçası keyif vaat eden bir plan asla başarılı olamaz; büyük bir hayal kırıklığını önlemenin tek yolu ufak bir sıkıntıyı savunmaktır."
"...Kendi görüşüme göre beni ne mutlu edecekse sadece ona göre davranmaya kararlıyım; sizin ya da benimle ilgisi bulunmayan başka birilerinin ne dediği umrumda değil."
-spoiler-
Keşke bu kitabı bahsedildiği kadar severek ve bağrıma basarak okuyabilseydim ancak ne yazık ki okumam oldukça uzun sürdü ve beklediğim gibi ilerlemedi, ki eminim bunun sebebi benim olması gerekenden fazla bir beklentiye girerek yazıldığı zamanın şartlarını dikkate alarak okumam gerektiğini gözardı etmemdir. Yine de son 50 sayfasını okurken bu düşüncemden belli ölçüde vazgeçtiğimi söyleyebilirim. Elizabeth... Mükemmel bir kadın karakter, söylediği yaptığı her davranış ile. Sadece çoğu kadının yapacağı ve yaptığı gibi overthinkin kurbanı oluyor. Sürekli düşünüyor olması gerçek olandan uzaklaşmasına sebep oluyor, o bu hikayenin önyargı tarafı ve gurur tarafı ise çokça bahsedildiği üzere Mr. Darcy. Bu kitapta en beğendiğim ilişki elbette bu ikiliydi ancak diğer ilişkilerin oldukça sığ işlendiğini düşünüyorum. Özellikle Lydia karakterinin oldukça yarım kaldığı, tüm kitap boyunca yalnızca yan karakterken bir anda odak noktası olup evlenmesi üzerine tekrar önemsiz hale gelişi, Jane ve Mr. Bingley'nin evlilik kararının bu kadar ani gerçekleşmesi ve yüzleşme aşamasının es geçilmesi ve kitabın kanımca keyif vereceği düzeyden daha uzun olması gibi ufak tefek kusurları olduğunu düşündüğümü söylerken biraz utanıyorum çünkü böyle bir başyapıtı eleştirmek bana düşmüyor. Ancak bu söylediklerimi tamamen kitabın zamanını ve koşullarını göz ardı ederek söylüyorum çünkü onları hesaba kattığımızda tabii ki söylenecek hiçbir şey yok. Son olarak favori karakterim Mr. Bennett oldu. Sürekli ironik cevaplar vermesi beni güldürdü ve alaycı yaklaşımında kendimi gördüm. Okuduğum için memnunum, okumayı görev bildiğim kitaplar listesinden bir tane eksilmiş oldu. Emma kitaplığımda bekliyor ve Jane Austen'a onu okuyana kadar kısa bir veda ediyorum.
