Su öksüz
@suoksuzz
Kitabın kahramanı Kovalev bir sabah uyandığında aynanın karşısına geçer ve burnunun olmadığını fark eder. Dehşete düşer ve burnunu aramaya başlar. Bundan sonrası muhteşem bir anlatım ve olay örgüsü.
Reklam
Kitap bir grubun Ay'a gönderilecek olan bir mermi için yaptıkları hazırlıkları ve yaşadıkları heycanı konu alıyor.
Grubun başı Barbicane, başlıyor Ay'a mermiyi göndermek için kollarını sıvamaya...Acaba gönderebilecek mi?
Tabi bu durum karşısında sürekli rekabet halinde olduğu Yüzbaşı Nicholl hiç rahat durur mu? O da artık "O mermi Ay'a gitmeyecek" diye halkı kışkırtıp galeyana getirmeye çalışıyor.
Aya mermi gider mi gitmez mi sorusunun yörüngesinde kitap sürükleyici bir şekilde ilerliyor.
"Madem öyle Nicholl, o zaman Ay'a sen de bizimle gel de, mermi gider mi gitmez mi gör kendi gözlerinle." Bundan sonra artık Ay'a yolculuk başlasın. Bakalım Nicholl görebilecek mi?
Palto'yu okuyunca aklıma ilk gelen Gogol kendi ölümünü neredeyse tahmin etmiş olabilir mi sorusu geldi.
"Aslında benim gibi basit bir okurun bu öyküyü incelemesini şu an bir saygısızlık olarak görmeye başladığım için incelemeyi bırakıyor ve okumanızı tavsiye ediyorum." demiştim. Şimdi bu söylemimi değiştiriyorum. Çünkü basit bir okur değilim. Bunu söylerken asıl kastettiğim yazar olmanın çok zor ve zahmetli bir iş olmasıydı. Özellikle Gogol gibi hayran olduğum bir yazara olumsuz bir eleştiri yapmanın bana göre olmadığıydı. Gerçi olumsuz eleştiri alacak bir yazar olduğunu düşünmesem de bazen zevkler tartışılabiliyor. Kendi adıma Gogol'a saygı duyuyorum ve olumsuz eleştirilerimin onun yazı hayatını değiştirmeyeceğini biliyorum...
Bir gençlik serisi olmasına rağmen bir bilinmezlik, hayatta kalma k için yapılan fedakarlıklar en önemlisi ise bir aile oldugunu unutmamak. Romanda en etkileyici konu arkadaşlıkların dostlukların bir anda bazen bir yemek bazen bir kücük eşya için insanlıktan çıkan, hayatta kalma savaşının çetin geçtiği bir roman... sürükleyici bir gençlik dizisi.
Ailesi yeni bir eve taşınmak zorunda kalınca mutsuz olan Zeze, yeni evlerinin bahçesindeki Minguinho adını verdiği, iyi hissettiği vakitlerde Xururuca dediği bir şeker portakalı fidanı ile arkadaşlık kurar. Zeze, şeker portakalı fidanına hayal gücünü de kullanarak gün içinde olanları anlatır. Yaramazlığıyla tüm mahallede adından söz ettiren Zeze yine bir gün yaptığı bir haylazlık sayesinde Portekizli Manuel Valaderes -kendi tabiriyle Portuga- ile tanışır. Gün geçtikçe aralarındaki bağ güçlenir ve Zeze, Portuga'yı manevi babası olarak görmeye başlar...
