Absolute serisinde ilk volume genelde baya bir geçmişten hikayeler oluyor ama bu cidden kafamı karıştırdı ama sona doğru Kal-El'in tam oluşumunu görüp ve ilk büyük kötüyü gördükten sonra tek isteğim ikinci volume'ü hemen almak.
Yazılış Tarihi: 1883-1885 yılları arasında dört bölüm halinde yazılmıştır.
Tür: Felsefi roman / şiirsel düzyazı. Klasik felsefe kitaplarından farklı olarak, sistematik argümanlar yerine aforizmalar, benzetmeler, şarkılar ve vaazlar şeklinde ilerler.
Ana Karakter: İranlı peygamber Zerdüşt (Zarathustra). Nietzsche, tarihi Zerdüşt'ü kendi felsefesinin sözcüsü olarak kullanır.
Kitap, Zerdüşt'ün insanlara öğretiler vermek için dağlardan inip şehirlere gitmesini anlatır.
En önemli kavramlar şunlardır:
Übermensch (Üstinsan / Superman): İnsanın kendini aşması, geleneksel ahlakı reddedip yeni değerler yaratması gerektiği fikri. “İnsan, aşılması gereken bir şeydir.”
Tanrı'nın Ölümü (Gott ist tot): Modern dünyada geleneksel din ve ahlakın çöktüğünü ilan eder.
Ebedi Dönüş (Ewige Wiederkunft): Hayatının her anının sonsuza dek tekrar edeceği düşüncesi. Bu, en ağır felsefi sınavlardan biridir; bunu kabul edebilen kişi gerçekten güçlüdür.
Güç İstenci (Wille zur Macht): Nietzsche felsefesinin temel kavramlarından biri burada da belirgindir.
Değerlerin Yeniden Değerlendirilmesi: Köle ahlakı (Hristiyanlık gibi) yerine efendi ahlakını savunma.
Kitap, özellikle 1. ve 2. kısımlarda oldukça coşkulu ve şiirsel bir üsluba sahiptir. 3. ve 4. kısımlar ise daha karanlık ve ironik bir tona bürünür.
Önemi ve Etkisi
yüzyıl felsefesini, edebiyatını, psikolojisini ve sanatını derinlemesine etkilemiştir.
Varoluşçuluk, postmodernizm, nihilizm tartışmalarında merkezi bir metindir.
Richard Strauss'un aynı adlı senfonik şiiri (1896) eserden esinlenmiştir ve çok ünlüdür.
Kitap oldukça zor ve yoğun bir metindir. İlk kez okuyacaksanız şu noktalara dikkat edin
Acele etmeyin, şiir gibi okuyun.
Her cümleyi anlamaya çalışmayın; genel ruhu yakalamak daha önemlidir.
Nietzsche'nin diğer eserleriyle (özellikle
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yoksa Bi’ Uçak mıÇizgi Roman
Özellikle Superman için yazılmış o ikonik sözün kapaktaki başlık olarak kullanılması anında insanı içine çekiyor, merak direkt artırıyor. Ama hikâye aslında Superman’i değil, onu seven insanların psikolojisini, ona neden ihtiyaç duyduklarını ve onunla nasıl bağ kurduklarını anlamaya çalışan bir yazarı anlatıyor. İlk bölümde küçük bir çocuğun yaşadığı kimlik karmaşası bile hikâyenin ne kadar derin bir yere gideceğini hissettiriyor ve beni en başından içine çekmeyi başardı.
En etkileyici taraflardan biri, yazarın “Superman gerçek olmadığı için onun hakkında gerçek bir hikâye yazılamaz” düşüncesine saplantılı şekilde tutunmasıydı. Hikâye boyunca bunun üzerine kurulan çatışma çok güçlü hissettiriyor. Özellikle Superman’le bağ kurabilmek için onun zayıflığını araması, aslında kendi hayatındaki kırılganlıklarla yüzleşmesine dönüşüyor.
Bir noktadan sonra olay sadece bir çizgi roman hikâyesi olmaktan çıkıyor. Nesilden nesile aktarılan bir hastalık, bunun yarattığı utanç, korku ve trajedi gibi duygular; Superman mitolojisiyle okuyucular ile bağ kurucak şekilde anlatılıyor. Yazarın kendi acılarını ve kırılganlıklarını cümlelere ve superman benzetmelerine dökerek okuyucuyla bağ kurmaya çalışması bence eserin en güçlü yanıydı. Ve bunu yaparken gerçekten samimi hissettiriyor.
Çizim tarzı ise ilk bakışta alışması kolay bir tarz değil. Hatta başta biraz itici bile gelebilir. Ama birkaç bölüm sonra hikâyenin atmosferiyle o kadar bütünleşiyor ki başka bir çizim tarzı olsa aynı etkiyi vermezmiş gibi hissediyorsunuz.
Eğer otobiyografik anlatıları, karakter psikolojisini ve süper kahraman kavramına farklı açıdan yaklaşan hikâyeleri seviyorsanız kesinlikle okunması gereken bir eser.
♡‧₊˚✧ Çelik Adam ✧˚₊‧♡
Bu evreni çok seviyorum ben ya. Filmini kaç kere izledim bilmiyorum bir de çizgi romanını okuyayım dedim. Öncelikle @yapikrediyayinlari ‘na teşekkür ederim.
Kitapta superman ve supergirl’ün gezegeni yok eden bir düşman olan Rogol Zara’a karşı mücadelesini okuyoruz. Şehirde sürekli yangınlar çıkıyor ve Superman burada yangınları önlemeye ve insanlara yardım etmeye çalışıyor. Zorlu rakibine karşı supergirl ile birlik oluyorlar. Bu sırada Superman sürekli geçmişi aklına geliyor.
Geçmişte yaşadığı o üzücü olay. Oğlunun elinden kayıp gitmesi hep gözünün önüne geliyor. Bu sırada düşmanı karşısında da güçlü olmaya çalışıyor. Onun en büyük destekçisi supergirl sayesinde her şeyin üstesinden geliyor. Sonunda kötü olan Rogol Zaar’a karşı zafer elde ediyorlar.
Ben çok severek okudum dediğim gibi. Evreni seviyorsanız severek okuyacağınız bir çizgi roman olur. Ardından filmini izleyeceğim. Eminim her izlediğimde aynı duyguları hissederim. Hiç izlememiş gibi olmak.
Uzatmadan, doğrudan yazarın kafasındaki hikâye akışını paylaştığı kitaplara can feda.
Yan karakterlere ayrılan, boş diyaloglarla dolu sayfalar… nefret ederim. Neyse ki bu kitapta onlardan hiç yoktu.
Her şey tam dozundaydı. Hikâye tıkır tıkır aktı gitti.
Yazarı sevdim, konuyu sevdim, kahramanların arasındaki kimyayı çok beğendim.
Yine rastgele okuduğum için serinin son kitabına denk geldim (tamamen tesadüf). Bu yüzden serinin önceki kitaplarını da okumak bana düştü artik.
Ama gerçekten merak ediyorum: Bu korkunç mafyaları niye Superman gibi yazıp yazıp bizi kendilerine hayran bırakıyorlar? Anlamıyorum! Okuduğum bütün mafya karakterlerine gidip vuruluyorum resmen.
Pek sevgili, korkusuz ve acımasız Alexie Koslov, baş düşmanı Sonia’nın kızı Isabella’ya vurulur. Çünkü bu kız, sadece “terror prensesi” olmakla kalmayan; inanılmaz cesur ve dürüst bir kadın.
İlk karşılaşmaları, birbirlerini tanımadan bir barda yaşadıkları tek gecelik bir ilişkiyle başlıyor.
Normalde bu tarz başlangıçları pek sevmem. Ama bu iki karakter o kadar farklı ve ilginç ki, burada kabul edilebilir bir başlangıç olmuş.
Olaylar oldukça farklı bir şekilde ilerliyor. Alexie, Isabella ile ittifak kurabilmek için bir oyun oynuyor… ama bu oyunu eline yüzüne bulaştırma ihtimali de oldukça yüksek. Yani büyük bir risk alıyor.
Daha fazlasını anlatırsam zaten spoiler olur.
Kısacası tadında, güzel bir romandı.
S.e.x köleliği konusu ise dünyada midemi bulandıran, insanlığın en karanlık yüzlerinden biri olduğu için bazı yerlerde gerçekten sinirlerim bozuldu. Ama Isabella’yı, bu konuya karşı koyduğu tavir için çok sevdim.
Mutlu sonla bitiyor, hepsi bu.
Aslında yazar isterse hikâyeyi daha da uzatabilirdi; çünkü konu vardı. Ama uzatmamayı tercih etmiş. İlginçtir, bu da beni mutlu etti.
Ya Superman bir Sovyet yoldaşı olsaydı
Çizimlerine hayran kaldım. Bir Batman hayranı olarak anarşist bir Batman görünce çok heyecanlandım :) Diğer çizgi romanlardan farklı bir havaya sahip ben bunu sevdim. Politik olarak desteklemediğim yönleri var çünkü sonunda yine amerika barışı getirdi olayına dönüyor ama finali mükemmel tahmin edilemeyen bir şekilde bitiyor. Tüm karakterler özgün yazılmış. Şimdiye kadar okuduğum en güzel çizgi romandı.