Plath
@sureyyaca
391 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
İnsanlık kişinin kendi yaşamına son verme hakkını savunacak kadar ileride ama aynı zamanda kişinin yaşamını umursamamasına sebep olacak kadar da geride.
Kitabı okuyunca gördüm ki, aslında intihar geliyorum der. Plath'ın bunu intihar etmeden önce yazmış olması tesadüf değil. Daha doğrusu bu kitabı yazdıktan sonra intihar etmesi tevafuk.
Normalde kitapların empati kurularak okunulması gerektiğine inanırım. Sanırım bu kitap istisna. Ben ilk defa bir kitap hakkında okunulmaması için incelemede bulunacam.
Çünkü nevrotik olan, manik depresif bozukluğa yatkın bireyin intiharı gerçekçi kılan bir kitabı okuması durumunda neler yaşayabileceğini az da olsa tahmin edebiliyorum. Yaşamın ne kadar değerli olduğunu düşünürsek, intihara meyilli birinin bastırılmış duygularını açığa çıkartması ihtimali bile bu kitabı okumaması için yeterli bir sebeptir.
Bu yüzden yazar ve kitap hakkında pek fazla yazmadan keyifli OKUMAMALAR diliyorum!
Acı bir tadı var kitabın. Muhtevası da buna bayağı müsait. Sanırım bunu samimi bir üslubunun olmasına borçlu yazar. Hayatın çeşitli alanlarına dair yaşanmışlıklarını ustaca aksettiriyor okura.
Yalın bir dili olduğundan okurken keyif alacağınızı düşünüyorum. İyi okumalar.
Eser küçük Vladimir'in büyük aşkını konu ediniyor. Tabii sadece Vladimir'in değil arkadaşlarının da aşklarını konu ediniyor. Her platoniğin bir dramatik yanının olduğunu hissettiriyor.
Turgenyev'in okuduğum ilk kitabı. Dolayısıyla hakkında pek fazla bilgi sahibi olmasam da sağlam bir kalemi olduğu muhakkak.
Okuması kolay bir kitap. Tavsiye ederim.
Natüralizm etkisiyle yazılmış bir Ahmet Telli klasiği. Doğa motifleriyle sembolize edilmiş bir Nevzat Çelik güzellemesi adeta.
Ahmet Telli'nin okuduğum ilk eseri ve sanıyorum son eseri olmayacak. Çünkü kalemini de kelamını da çok beğendim. Özellikle 'Belki Yine Gelirim' şiirine bayıldım.
Hemen bitireceğiniz konusunda size güven veremem ama bitirdikten sonra kitaplıkta tozlanmaya terk edemeyeceğinize kefil olabilirim.
Bol duygulu okumalar :)
Yeşil parkasıyla simsiyah acıların üzerini örtmeye çalışan Denizin, idam edileceğini bilerek yaşayan ama mücadelesinden ödün vermeyen Yusufun ve umudun vücut bulmuş hali olan Hüseyinin hikayesi.
Erdal Öz o iyi insanların o güzel atlara binip bize doğru geldiklerini hissettiriyor. Ölenlerin birer rakam olmadığını anlamamızı sağlıyor ve günün sonunda keşke dedirtiyor; keşke farklılıklarımız üzerinde yoğunlaşıp ayrışmaktansa ortak noktalarımız üzerinde durup birleşeydik de tüm bu acılar yaşanmamış olsaydı.
Sonuç olarak eseri bir solukta bitireceğinizin garantisini veremem ama yaşayarak okuduğunuz takdirde ağlayacağınızı temin edebilirim.
