Şu an hiçbir kuvvet beni dışarı çıkaramazdı, dediler "kocana sürpriz yapacağız" ışık hızıyla hazırlandım bekliyorum 🫠.
Şair ‘Yaş 35,yolun yarısı eder’ demiş.Ben şu an o yolun neresindeyim bilmiyorum ama +1 ile yoluma devam ediyorum,navigasyon ara sıra ‘yeniden rota oluşturuluyor’ demeye başladı.☺️
Kimi zaman koştum,kimi zaman yoruldum,kimi zaman da yanlış çıkışlardan dönüp tekrar yolumu buldum.Ama dönüp baktığımda iyi ki geçmiş dediğim anılar da biriktirdim.
Yıllar geçmiş,saçlara birkaç beyaz düşmüş, sabahları kalkarken bazı yerlerden sesler gelmeye başlamış olabilir ama hâlâ ayaktayım.Yeni yaşımın bana sağlık,huzur ve bolca güzel sürpriz getirmesini istiyorum,kendime bol kahkaha ve daha az stres diliyorum.Yol bitmediyse devam,bittiyse de manzaranın tadını çıkarma vakti.
“İyi ki doğdum,Doğum günün kutlu olsun sevgili ben!” 🎉🎂
Teşekkürler Allah'ım 🙏🏻.Ve o gün geldi bugünmüş.İçselleştirdim gidişini...Öyle kolayda olmadı. Günlerce susmayan ,sorular soran bi zihinle ve uyku uyuyamayıp sürekli ağlayan gözlerle...Ama nihayet oldu. İçselleştirdim gidişini.Fakat acının olgunluğa dönüşüp, o içimdeki panik ataklı or*spuyu da alıp gitmesi bana baya büyük bi sürpriz ve aldığım en güzel hediye oldu hayatımdan :') ...Elim yüreğimde gezdikçe... kendi kalbimi sarıp, kendi kalbime aşık olmayı öğrendim bu süreçte.Artık her gün gökyüzünü izleyeceğimi,hayatımın merkezine beni koyacağımı o merkezde beni durduracağımı, bana değer verip benimle yürümeyi seçen ve bundan keyif alan insanlarla yürüyeceğimi,zor zamanlarıma talip olan insanlarla kolay zamanlarımı paylaşacağımı ve her şeye rağmen hisseden kalbimi susturmayacağımı biliyorum.Hoşgeldiinnn bi üst versiyonumm .Hoşgeldiinn bedenime ve ruhuma daha şefkatli ve güzel baktığım versiyonumm.Yaşamm serüvenimee güzellikler yazmaya ve güzellikleri büyütmeye hazır mısıınn:)?
Ben hazırım💃🏻🧚🏻♀️✨.
16 Haziran: verilen değerlere sımsıkı sarılmak...Duygu ve Düşünce
Doğum günleri insanlar için özeldir, özel olmalıdır. Ya da bu sadece belirli bir kesimin fikridir... Umut dolu bir giriş yapıp sonrasında yere çakıldığım birçok doğum günü geçirdim şu zamana kadar. Kiminde hatırlanmadım, kiminde umursanmadım, kiminde beklediğim kişiler tarafından hiç mi hiç kutlanmadım. Takıldım da yalan yok, ağladım hatta birkaç sefer öyle bir içerlemek... Bu denli değer verdiğim arkadaşlarım, sevdiğim kişiler çeyreğini bile mi hak görmedi bu değerin bana diye düşünüp durdum. Ta ki 20 yaşıma gelene kadar... Bence zamanla büyüdüğümüzün en büyük göstergesi bu doğum günlerine olan tepkiler. Şimdi düne dönüp baktığımda herkes mi kutladı doğum günümü? Elbette hayır. Ama 3 hatta 4 ayrı pastayla 4 ayrı sürprize kucak açtım. Her arkadaşım kutlamadı ama sevgilim kutladı en düşünülmüş şekilde. Kutlar dediğim herkes kutlamadı ama beni gerçekten seven çekirdek ailem kutladı en samimi şekilde. Niye kutlasınlar ki diye düşündüğüm ama bana verdikleri değeri en içten gördüğüm diğer aile üyelerim kutladı en sürpriz şekilde. Ve en erken de anaokulundaki minik öğrencim hamurdan yaptığı pastasıyla kutladı en unutulmaz şekilde. Anlamışsınızdır, doğum günlerine büsbüyük değerler veren o insanlardanım ben de. Ama önceden kutlamayanların üzüntüsü yaşar, kutlayanları görmezdim bile. Şimdi ise o değeri veren herkese koskocaman sevgiler besleyip kutlamayan birkaç ismi hatırıma bile almıyorum. Niye alayım ki? Niye alalım bize bir güncük bile verilmeyen değerleri? Niye sırf mutlu olayım diye, öğretmenim bak sana pasta yaptım diyen o minik adamı yok sayayım düşüncesiz bir kesim için? Büyümenin adımlarından birisi tam olarak da bu galiba. Verilmeyen değerlerin peşine düşmek yerine verilen değerlere sımsıkı sarılmak... Neyse, çok da uzatmayalım lafı. İyi ki doğdun Eslemsi,