Eskiden ne çok şey anlatırdım sana... tüm günümü bir nefesde bitirebilirdim... şimdi sadece seni izlemekle yetiniyorum. Dudaklarım anlatmak istiyor, kalbim *SUS* diyor... ben de susuyorum...
Susmak neydi sahi? acının iliklerine
kadar vurması mı susturuyordu insanı
Yoksa güçsüz kaldığından mı. Susar insan
Hangi ara bu kadar hissizleştim bilmiyorum
Boş bir geminin içinde, kaptanı olmayan,
dalgaların ordan oraya vurduğunu
hissediyorum sadece. Kaptanı olsa
Gemi nerde duracak diye bağırırdım.
Oysa şimdi dalgalara bağırıyorum
ama susarak, sussam da beni duysunlar
istiyorum. Tam tersini yapıyor dalgalar
içimdekilerle beni vuruyorlar gibi ve
Rüzgar fısıldıyor kulaklarıma sessizce
İstediğin kadar sus feryadından kaçamazsın..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sahipsiz vatanın batması haktır diyorsan, sus!
Yahut varsa kalbinde iman, işte meydan, bu defaya mahsus
Bağırma insana!
Sana ilk kurşunu atan sen değil misin?
Her sabah bakıp aynaya
Hiç utanmadan geçen sen değil misin?
Yusuf Doğan
Nereden çıktın ey güzellik,
Topraktan mı, ateşten mi?
Bakışların suçla sevabı
Aynı kadehte eritmekten mi?
Gözlerin hem Tanrı’ya yakın
Hem cehenneme komşu durur,
Bir bakışın insanı yıkar,
Bir bakışın insanı vurur.
Kokun fırtına öncesidir,
Aklı bozar, yönü siler,
Geceden kalma bir kader
Eteklerinde sürünür, ilerler.
Öpüşün bir iksirdir senin,
Ya iyileştirir ya yakar,
Korkak olanı kahraman,
Masum olanı günaha katar.
Hangi boşluktan indin söyle,
Yıldızdan mı, karanlıktan mı?
Sevinci rastgele dağıtıp
Felaketi saklamaktan mı?
Yürürsün cesetlerin üstünde,
Gülüşün hiç titremez,
Ölüm bile yanında süs kalır,
Kırılganlığın kirlenmez.
"Kanaatten daha zengin hazine, sadelikten daha güzel süs yoktur. Egosunu unutan, kendini bulur." 
Mevlana Celaleddin-i Rumi
Mevlana Celaleddin-i Rumi