" Sen yoksun
Boşuna yağıyor yağmur
Birlikte ıslanamayacağız ki
Boşuna bu nehrin
Çırpınıp pırpırlanması
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki
Uzar uzar gider
Boşuna yorulur yollar
Birlikte yürüyemeyeceğiz ki
Özlemler de ayrılıklar da boşuna
Öyle uzaklardayız
Birlikte ağlayamayacağız ki
Şiirin verdiği his; kabullenilmiş bir özlem ve sessiz bir kırgınlık.
“Boşuna” kelimesinin sürekli tekrarlanması, sevilen kişi olmayınca dünyanın güzelliklerinin anlamını kaybettiğini anlatıyor "