siz bir ellerinizi bıraksanız ben yalnızlığımı
bir sonuna kadar yaşasak
bu şiir olmayacak şeyler için
bu şiir buz üstüne yazıldı
bir kere söylenip unutulacak
20 mayıs 954’de
kurtuluş istasyonundan tren dolusu
güneye gidenlere el ettim
güneyde doğuda bu şehirde
yepyeni bir yaşamada hepsi
çoktan unutmuşlardır beni
affettim