şevval uzun

Tuhaf çünkü hiç tanımadığı ve tanımayacağı bir adama, bir hayata özlem duyuyor.
Sayfa 383·Kitabı okudu
Reklam
"Gönül aşka karar ederse, akıl baştan firar edermiş..."
Sayfa 14·Kitabı okudu
Tıpkı o gece rüyamda gördüğüm gibi karanlık ve kasvetliydi gökyüzü. Geriye sadece külleri kalana dek yanacaktı o gelinlik… “Oysa sana dünyaları verecektim” dedi isyan eder gibi. Alevlerin gürültüsüne karışan sesi ruhumun intiharıydı. “Ama sen bana serzenişten başka bir şey vermedin...”
“Neden lan, neden? Neden benden bu kadar nefret ettin ki? Neden ilk fırsatta sırtımdan bıçaklayıp koşa koşa o herife gittin ki? Neden?” Sözlerinin sonunda ellerini iki yana indirdi ve yumruklarını ölesiye bir öfkeyle sıktı. Her bir adımı yavaş, her bir adımı sızılıydı. Üzerine gitmemden korkuyor, adımlarını yavaş yavaş atıyordu. “Önce annem, sonra sen!” diye haykırdığında yine sımsıkı yumdum gözlerimi. “Nasıl da güzel sevmediniz beni!”
Reklam