seho
@syhmso
8/10
2019 29. kitabı
Gündüzleyin güneş marifetiyle bir balmumu gibi eriyorum ve geceleyin katılaşıyorum; beni paramparça eden ve beni kendime iade eden art ardalık; cansızlık ve miskinlik içindeki başkalaşım... Bütün okuduklarım ve öğrendiklerim buna mı varmalıydı?
Çivi fısıldıyor bana: Kalbini del, çıkacak azıcık kan seni ürkütmemeli,
Duygusal ilgisizlikte fikirler belirir; bununla birlikte, hiçbiri biçim alamaz: Onların açılacakları iklimi sunmak hüznün işidir. Titremeleri ve parıldamaları için muayyen bir ton, muayyen bir renk gerekmektedir.
Yalnızca cansız şeyler, oldukları şeye hiçbir şey katmazlar: Bir taş yalan söylemez: Kimseyi ilgilendirmez - hâlbuki hayat, bitip tükenmeden icat eder: Hayat maddenin roman’ıdır.