“Geriye sadece kafamdaki uğultular, patlayan bombaların sesi, kaçışan çocukların ağlamaları kaldı. Ve bütün bunlari duymamak için içiyorum ben de. Sonra da uyuyorum. Çünkü yapacak başka bir şey kalmadı.”
“Ve insanoğlunun bu hastalığı o kadar üzücü ki! Sıradanlığının yaldızlı yalanlarla gizlemeye çalışması iki boyutlu basit ruhunu üç boyutlu bir labirent gibi göstererek pazarlaması o kadar üzüyor ki beni.”
“Ufak bir şansı olsaydı. Birileri yazdıklarını, bestelediklerini beğenseydi bu hale gelmezdi. Dünyayı küçük gördüğü için kendini büyük sanıyordu. Tabii büyük bir göz yanılması söz konusuydu. Eğer dünya sandığı kadar küçük olsaydı, kaybolmamak için bu kadar uğraşır mıydı sokaklarında?”