Duygusal olmak aslında bize öğretildiği gibi 'iyi insan' olmak anlamına gelmiyor. İyi insan olup güçlü de olabiliriz aynı zamanda, duygusal olmak duygusal açıdan 'güçsüz' olmak anlamına geliyor. Bu duygunun altında 'Ben duygusalım, dokunmayın, kırılırım, incinirim, örselenirim' var. Hayat bizi örseleyebilecek incitebilecek olaylarla dolu, tüm güzelliklerinin yanında... Güzellikleri doya doya yaşarken sıra sorunlara geldiğinde incinmemeyi 'sorun çözmeyi' öğrenmek zorundayız.
Mesela neden ille de insanın giydiği ayakkabılarının her ikisinin de aynı renk olması gereksin? Bundan bilmem kaç yüzyıl önce bir adam öyle uygun gördüğü için mi?