Firuza Samed
@synaptobrevin
“Bir düşüncem olması gereği de beni tamamen düşüncesiz bırakır.”
Nasıl oluyor da insanı mutlu eden bir şey, aynı zamanda felaketinin de kaynağı oluyor?
“Yılmamalı,” diyordu, “yoluna bir dağ çıkan seyyahlar gibi olmak lazımdır. Şüphesiz o dağ olmasaydı yol daha kısa ve daha kolay olacaktı. Fakat mademki bir kere olmuştur ne çare! Onu aşmanın yoluna bakmalı.”
“Evrenin varolabilmesi için, belirli bir aşamada gözlemcilerin ortaya çıkması gerekiyordu.” Birileri beni gözetliyor, öyleyse varım.
Peki ya beni hiç kimse gözetlemiyorsa, yine de var mıyım?