Zehra
@szehraa
İki ömrüm olsun isterdim; biri okumak diğeri yaşamak için.
Hakikat şuydu; sevgi, insanın ulaşabileceği en yüksek ve en büyük hedefti.
Hayatı içsel galibiyetlere dönüştüren deneyimlerden bir zafer çıkarılabilir veya insan mücadeleyi görmezden gelip tamamen bir ot gibi yaşayabilir; tıpkı tutsakların çoğunun yaptığı gibi.
Gelecekte bir hedef göremediği için kendini çöküşe teslim eden bir insan, geçmişe dönük düşüncelerle meşgul olmaya başlar.
Nostaljik belleği bunları allayıp pulluyor ve tuhaf bir nitelik kazandırıyordu.
O anda, insan şiirinin, insan düşünce ve inancının ayırt ettiği en büyük sırra haiz oldum: İnsanın kurtuluşu sevgiyle ve sevgidedir.