Şimdi yavaşça al bu mesafeyi
Mesafesizlikle çarp hayatla topla
Söyle bana ne kaldı elinde
Böyle zor sorular sorma diyorum sana
Yapılacak daha önemli işlerim var
Ne gibi mesela
Tutkularıma dönmeyelim
Kaybolmalıyım sokaklarda
Bir kere daha yenilmeliyim
Sahte bir zafer sarhoşluğuyla
Durup dururken beni uyandırma
Uykumu almayalı çok oldu zaten
Başımdaki ağrıyı hiç karıştırma
Nefeslerime dokunma tedirginim
Bir sinemadan diğerine koşarken
Unuturdum oyunbozan olduğumu
Kendimi oyun kuran gibi algılardım
Mutlu olurdum deli gibi mutlu
Bir şehirden diğerine koşarken
Unuturdum hiç gidememiş olduğumu
Kendimi işe yaramış gibi algılardım
Hevesli olurdum deli gibi hevesli
Şimdi her şeye yeniden başlamak
Diye bir şey yok ama yeni başlamak
Diye bir şey olabilir
Bütün hoyratlıkları elimin tersiyle
İtemedim hatta it gibi titredim de
Aklımı kalbime ekledim de
Ben, ben olamadım yine
Ben,sen,ayna,aynamız
Yaşadıklarımız
Öldürdüklerimizdir “ diyor şair..
Yaşadıklarımız öldürdüklerimizdir .
Bir daha okuyorsun ,bir daha .
Tek bir cümleyle darbeci vuruşu indiriyor şair kafanıza .Soluklanıyorsunuz .
İşte orada başlıyor felsefesi şiirin .Ve siz tam hazırlamışken kendinizi bir sonraki sayfaya “Ölüm yaşamdan daha belirgindir
Ölüm yaşamdan daha kesindir “ diyerek sürdürüyor şiddetini.
İlk önce şiir diye başladığınız bu kitap ,bir anda aforizmalarla dolup taşıyor.Her bir cümlede durup durup düşünüyorsunuz .
Alışmıştık oysa düz şiirler okumaya ,uzun uzun betimlemelerle dolu şiirlere de denk gelmiştik halbuki ;onların da üstesinden gelmiştik ..
Fakat bu başka ;bu alışılmışın dışında .
Hani şiir dinlendirirdi ruhu ,hani keyif verirdi ;bir şiirle zihni yormak niye ?
Yaşadığını yazamazsın
Yazdığın da yaşadığın değildir .
O yüzdendir ki ne ben bu kitabı okudum diyebilirsiniz ,ne de okumadan bir daha geçebilirsiniz .
De ki İşteOruç Aruoba · Metis Yayınları · 20186,8bin okunma