Suat Derviş’in genç Cumhuriyet döneminde kadınlar, anneler ve çocuklarla yaptığı röportajlar, dönemin hayatını doğrudan içerden hissettiren çok çarpıcı bir anlatı sunuyor. Bu metinlerde yoksulluk, eğitimde eşitsizlik, kadınların görünmeyen emeği ve çocukların ağır yaşam koşulları diyalogların içinde olduğu gibi karşımıza çıkıyor; süslenmeden, olduğu haliyle.
Okurken bu sesler sadece geçmişe ait değilmiş gibi geliyor; bugün de benzer sorunların farklı yüzleriyle devam ettiğini hissettiriyor ve insanı ister istemez
düşünmeye bırakıyor.