Suat Derviş’in genç Cumhuriyet döneminde kadınlar, anneler ve çocuklarla yaptığı röportajlar, dönemin hayatını doğrudan içerden hissettiren çok çarpıcı bir anlatı sunuyor. Bu metinlerde yoksulluk, eğitimde eşitsizlik, kadınların görünmeyen emeği ve çocukların ağır yaşam koşulları diyalogların içinde olduğu gibi karşımıza çıkıyor; süslenmeden, olduğu haliyle.
Okurken bu sesler sadece geçmişe ait değilmiş gibi geliyor; bugün de benzer sorunların farklı yüzleriyle devam ettiğini hissettiriyor ve insanı ister istemez
düşünmeye bırakıyor.
Önce Kadınlar ve Çocuklar 
Suat Derviş
- Çocuklar! Vatanda güven ve rahat sağlayamamış milletin savaşması cinayet değil, cinnettir. Kader bu milleti bir sürü cahil ve deliye teslim etti. Bakalım ne olacağız? Türkistan'ı ve İran'ı kurtaracağız ama, ilk ödevimiz bunlardan önce Türkiye'yi kurtarmaktır. Bunun kimse farkında değil.
Lütfen okuyun öldürülen bütün kadınların adına1000Kitap
Puan vermedi·47 syf.·
2025 60. kitabı
Benim için bir Harry Potter dergisi olarak almıştım, yani öyleydi en azından. Sonra 18. sayfada öyle bir deneme ile karşılaştım ki Ece temelkuran diye biri yazmış eğer ki bunu okursa beni ne beni ne
Söz Vermiştim Kendime…·134 syf.·Edebiyat
10/10
2018 33. kitabı
Yine Sait Faik’lendim. Ara ara bazı hikaye kitaplarını tekrar elime alıp okurum. Son Kuşlar ise en sevdiklerimden.İşte bendeki hikayesi:
Yıllar önce bir tiyatro kulübüne gidiyordum. İlk gün, ilk
Ne var ki çocukluğumuzu hatırlamak da ev ödevimiz olmalı. Nedeni şu: Çocukları katleden muktedirlerin, bebelerin ve annelerin hayatına kasteden mütekebbirlerin de, bir zamanlar böyle çocuklar olduğunu hatırlayınca, içi yanıyor insanın. Nasıl oluyor da, kimler ne ediyor da, hangi zehir içiriliyor da, bir çocuk ruhundan cani çıkabiliyor.
Keşke herkesin bir zamanlar çocuk olduğunu hatırlatanbir sinema olsa. Bir çocuğu zalim ve katil olmaya doğru götüren derin yaraları, iflah olmaz incinmeleri gösterse bize. kar
bini düşürdüğü yeri gösterebilsek o "eskimiş" çocuklara, artik kalpsiz kalmış yetişkinlere..
Belki sil baştan başlardı dünya.
Insanların genç çağlarında Az zamanda çok büyük işler yapma yeteneği olur hep bir ölçü vardır çalışmanın ölçüsü düşünmenin okumanın durumunun beklemenin tembelliğin tevazun Hatta mutluluğun ölçüsü
