Çünkü ben gözlerimin önünde olanı olduğu gibi vermekten çok, boyayı kendime göre bir amaçla, dile getirmek istediğimi daha bir kuvvetle dile getirmek için kullanıyorum.
Çevremize bir bakalım istersen: yaşadığımız çağ sanatın gerçekten bir yenilenmesidir, büyük bir Rönesans çağıdır; ama onun yanında hâlâ ayakta duran köhneleşmiş resmî resim geleneği var. Geleneksel resim aslında güçsüz, cansızdır, ne var ki yeni ressamlar gene de yalnız, yoksul kalıyor, deli muamelesi görüyor, bu muamele yüzünden de gerçekten de- liriyorlar, toplumdaki tutum ve davranışları delice oluyor.
Bir etüt çıkardığım günler, şöyle diyorum kendi kendime: her gün böyle olsaydı, yürürdü bu iş ama hiçbir şey getirmediğin günler var ya, o günler yer içer uyursun, para harcarsın kendinden memnun değilsin, delinin, serserinin, haylazın birisin o günler.