Dünyamızdan milyonlarca defa büyük güneşlerle dolu olan uzayda zavallı küremiz bir kum tanesi kadar yer işgal ediyor.Artık insan denilen varlığın onun için nasıl bir yer tuttuğunu varın siz düşünün. Durum böyle olunca insan hiçliğini küçüklüğünü daha iyi anlıyor.”Evet insan küçüktür.Fakat asıl büyüklüğü küçüklüğünde gizlidir.Çünkü cisim itibariyle, bir nokta bile değilken fikir ve zekâ dürbünüyle bütün bir kâinatı gözünün önüne getirebiliyor, avcuna alabiliyor. İşte bundan dolayıdır ki, şair insanın gerçek mahiyetini hatırlatıyor: “Hoşça bak zatına, kim zübde-i âlemsin sen!”