Mustafa Talha Arıkan
@talharkn
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
KörlükEdebiyat
1998 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi 
José Saramago ’nun eserinde o güne kadar görülmemiş ve kimsenin ihtimal vermediği bir körlük salgını konu edilmiştir. Bu salgına yakalanan hastalar bilinen körlerin aksine çileden çıkartan bir beyazlıkla sınanırlar. Aniden ortaya çıkmış salgının ilk mağdurları üzerinden süreç anlatılmıştır. Kitapta bahsedilen körlük pek tabii ki bir imgelemdir. İnsanlar gördüğüne gördüğünü sanmaya çok yatkındır. Kendini ikna etmiş ve kandırmıştır. Salgının karantina sürecinde anlatılanlar aslında bugün bizim gözlerimizi kapayıp görmezden geldiğimiz olaylardır. Hükümet insanları tecrit altına almış onlara bakacağını ve salgını kontrol altına alacağını vaat etmiştir. Her gün hoparlörlerden kendi koyduğu kuralları kör insanlara dinletmektedir. Bu koyduğu kuralların hiçbiri körlerin iyiliğine değil aksine onları birer hayvan gibi çitlerin içinde ölüme terk etmeye hizmet eder. Hükümet onlara birer yük gibi bakar tepelerine keyfi olarak onları öldürebilecek nöbetçiler diker. Bu karantinayı bir akıl hastanesinde gerçekleştirmesi de bana göre yazarın dikkat çekmek istediği bir noktadır. Üst tabakadakilerin ve şanslı olarak onlardan daha geç bu salgıma yakalananların refahı için bir akıl hastanesine doluşmuş dışarıdan sadece hayatta kalmasına yetecek kadar su ve yiyecek dışında destek alamayan kendi içindeki anarşiye yenik düşmüş temel yetilerini kaybetmiş bir insan güruhunun hikayesidir. Hikayenin akışında yazar adalet duygusunu hassas bir şekilde kurmuştur. Bahsedilen grup içinde gözleri tek gören sadece kocasını yalnız bırakmamak istediği için karantinaya girmek isteyen ve büyük fedakarlıkta bulunan doktorun karısı olmuştur. İçten içe kendini kör olmadığı için yargılayan ama elden ayaktan düşmüş körlere yardım etmekten hiç kaçınmayan kadın körlere rehberlik etmiştir.
José Saramago ’nun eserinde o güne kadar görülmemiş ve kimsenin ihtimal vermediği bir körlük salgını konu edilmiştir. Bu salgına yakalanan hastalar bilinen körlerin aksine çileden çıkartan bir beyazlıkla sınanırlar. Aniden ortaya çıkmış salgının ilk mağdurları üzerinden süreç anlatılmıştır. Kitapta bahsedilen körlük pek tabii ki bir imgelemdir. İnsanlar gördüğüne gördüğünü sanmaya çok yatkındır. Kendini ikna etmiş ve kandırmıştır. Salgının karantina sürecinde anlatılanlar aslında bugün bizim gözlerimizi kapayıp görmezden geldiğimiz olaylardır. Hükümet insanları tecrit altına almış onlara bakacağını ve salgını kontrol altına alacağını vaat etmiştir. Her gün hoparlörlerden kendi koyduğu kuralları kör insanlara dinletmektedir. Bu koyduğu kuralların hiçbiri körlerin iyiliğine değil aksine onları birer hayvan gibi çitlerin içinde ölüme terk etmeye hizmet eder. Hükümet onlara birer yük gibi bakar tepelerine keyfi olarak onları öldürebilecek nöbetçiler diker. Bu karantinayı bir akıl hastanesinde gerçekleştirmesi de bana göre yazarın dikkat çekmek istediği bir noktadır. Üst tabakadakilerin ve şanslı olarak onlardan daha geç bu salgıma yakalananların refahı için bir akıl hastanesine doluşmuş dışarıdan sadece hayatta kalmasına yetecek kadar su ve yiyecek dışında destek alamayan kendi içindeki anarşiye yenik düşmüş temel yetilerini kaybetmiş bir insan güruhunun hikayesidir. Hikayenin akışında yazar adalet duygusunu hassas bir şekilde kurmuştur. Bahsedilen grup içinde gözleri tek gören sadece kocasını yalnız bırakmamak istediği için karantinaya girmek isteyen ve büyük fedakarlıkta bulunan doktorun karısı olmuştur. İçten içe kendini kör olmadığı için yargılayan ama elden ayaktan düşmüş körlere yardım etmekten hiç kaçınmayan kadın körlere rehberlik etmiştir.
Tanrı, Adalet, Aşk, GüzellikDuygu ve Düşünce
Jean-Luc Nancy’nin tanrı, adalet, aşk ve güzellik üzerine çocuklara vermis olduğu dört küçük konferansın bir derlemesidir. Konferanslar boyunca çocuklara bu dört kavram basite indirgenerek anlatılmış her konferansın sonunda da soru cevap kısımları eklenmiştir. Bu kavramlar açıklanırken bağlantılı kelimelerin kökeninden çıkarımlar yapılmıştır.
Tanrıyla ilgili konferanstan başlarsak insanlık tarihi boyunca tanrının göklerde bi yerlerde olduğuyla ilgili bir inanç yayılmıştır. Gökyüzü kutsaldır. Gökyüzünün sonsuz açıklığı yeryüzünün olabildiğince doluluğunun yanında insana hep rahatlatıcı gelmiştir. Cennet gökyüzünde aranmıştır. Gök tanrıya atfedilmiştir. Kuran’da yedinci gökten bahsedilir, İncil’de Yüceler Yücesinden bahsedilir ve Kızılderililerin baş tanrısı Oki en yüksekte olandır ama dinlerde bahsedilen gök üstümüzde olan değildir. Kutsal olan semadır dolayısıyla dinlerin bahsettiği Tanrı da gök de insan algısının uzağındadır. Tanrı bir kişi olarak tasvirlendiğinde ya da elimizi uzattığımızda dokunabileceğimizi düşündüğümüzde aslında tanrıyı hiç sorgulamamak gereken bir noktadan sorgularız işte o zaman ‘dünyada neden kötüleri yarattın?’ deriz ya da ‘ tanrı var mıdır?’ diye sorarız.
Adaletle ilgili olarak yasanın her zaman adil olmadığı ve bugün toplumun yanlış olduğunu düşündüğü birçok davranışın yüz yıl önce gayet doğal karşılanır olabileceği düşünülebilir. Buradan hareketle neyin adil olduğuna dair fikrimiz vardır ancak bu değişkendir. Bir çocuk arkadaşında bir kıyafet görür beğenir ona sahip olamamanın haksızlık olduğunu düşünebilir ama herkeste o kıyafetin olması adil midir? ya da sağlanabilir mi? sorularının cevaplanması gerekir. Güçlülerin adaleti sağlaması istenebilir bir zorbayı kendi adalet sağlayıcımız olarak görebiliriz peki bu sığlık mıdır adalet
Reklam