Talha Dökmez
@talom
Günler geçip gidiyor, ama bir türlü bitmiyor.
talhadokmez34.blogspot.com
Şu anda okuduğu kitaplar
kendini ve yaşadıklarını gördü onlarda; her şeyin yaşamı da, ölümü de kapsayan büyük, korkunç bir yalan olduğunu fark etti.
"Tanrı'nın yokluğuna ağlıyordu."Felsefe
umarsızlığına, korkunç yalnızlığına, insanların acımasızlığına, Tanrı'nın acımasızlığına, Tanrı'nın yokluğuna ağlıyordu.
İnsanın fıtratı oyalanmaktır.Felsefe
İnsanın ilk uğraşı ve nihai amacı hayatta kalmaktır. Aniden bir çölde uyanmış olsaydık, önce "su" aramaya başlardık. Sonra bir "yemek" ve daha sonra bir "barınak". En son "Neden buradayım?" diye düşünmeye başlardık. Yani sürekli kendimizi oyalardık.
İnsanın fıtratı oyalanmaktır. Dünya üzerinde kendini bu kadar kompleks bir şekilde oyalayabilen tek bir canlı yoktur insan dışında. Sürekli bir uğraş yaratır kendine. Yaratamadığı gün bağımlılık arar kendine. Alkole vurur kendini. Şişelerce içer. Bir türlü doymaz şaraba, biraya. Sadece unutmak ister yaratamadığı uğraşını. Ve sonra bir fikir gelir aklına. Onu bu alkol dolu bataktan çıkarabilecek bir fikir. Ölümden önce yeni bir doğuş yaşadığını sanar. Ve sonra yine tıkanır. Tıpkı bir lağam borusunun tüm pislikleri görünür şekilde tıkandığı gibi. Yine alkolle ittirmeye çalışır pisliği.
Bu devinim ölünceye kadar devam eder o insanlar için. Bir şeyler ters gidiyor bu çok açık. Yeni bir uğraş arıyorlar kendilerine, yeni bir amaç! Bunu bulmayı amaç ediniyor kimileri. Ama bazıları daha çocuk yaşında bulduğunu iddia ediyor bu ulvi ve nihai amacı! Kimileri ise tıpkı bir "ot" gibi yaşıyor. Yarı uyanık ve midesi alkol dolu insanlar gibi, ne yaptığını bilmiyor.
Bu satıra kadar hep "bazı insanlardan" bahsettim. Ama hiç kaçmayalım hepimiz bu tanımlamaları bizzat yaşıyoruz. Hayatımız hiçbir zaman tekdüze olmadı. En azından iç dünyamız bu aşamaları birer birer yaşadı ve yaşamaya devam ediyor. Hepimiz belli dönemlerde o "bazı sarhoş adamlar" gibi olurken, kimi zamanlar da "hayatın şifresin çözmüş insanlara" dönüşüyoruz. Ve belki de bu fikirden de vazgeçip "amaç aramaya" başlıyoruz. Ve böyle devinip duruyoruz. Ta ki ölüm vakti gelip çatana kadar! En sonunda bütün yaşantımızla yatakta uzanıyor olacağız. Başımızda ince bir keman