Sizi bugün harika bir fincan kahvenin izinde dünya turuna çıkarmak istiyorum.Bir kahve tiryakisi olarak @mayakitap tan çıkan bu kitabı görür görmez tabiki "hemen okumalıyım" dedim. Üstelik bitirdiğimde,kahve hakkında aslında ne kadar az şey bildiğim gerçeğiyle de tatlı bir yüzleşme yaşadım
Yazarın hiç öyle süslü,edebi bir kaygısı olmamış,sadece kahvenin peşinden koşmuş.
Şaka değil; 1988'de Kenya'da içtiği bir fincan kahveyle, önünde 32 bin kilometrelik bir dünya turu olduğunu bilmeden düşüyor yollara... Hikaye tadında,başından geçenleri aktarırken başrolü hep kahveye vermiş.Kendisi de tam bir kahve tutkunu olduğu için, o tutku sayfaları çevirirken size de birebir geçiyor.
Etiyopya’dan Yemen’e, Paris’ten Osmanlı’ya uzanan kitapta; değişik demleme ve servis teknikleri, kültürlerin kahveyle tanışma hikayeleri var.Yazar bizim kültürümüze de bolca yer vermiş. Hatta kitapta öyle bir anekdot var ki: "Erkekler eşlerine kahve vermez ya da ihmal ederse, Türkler için bu bir boşanma sebebidir."
Daha önce hiç duymadığım öyle çok şey öğrendim ki... Mesela keçilerinin kahve yiyip hoplamasını fark eden çoban Kaldi efsanesi çok keyifliydi Avrupa’ya yayılması ise tam bir tarihin cilvesi; Osmanlı 1683 Viyana Kuşatması'ndan çekilirken arkasında 500 çuval kahve bırakıyor ve akıllı bir Polonyalı tacir bunlarla ilk kahvehaneyi açıyor.Maymunlarla ilgili kısım gerçekten çok ilginçti
1901 Japonyada suda çözünen kahvenin bulunmasını ve bugün kahvenin petrolden sonra dünyada en çok ticareti yapılan ürün haline gelişini okumak bakış açımı değiştirdi.
Uzun lafın kısası; mizah yönü baskın, son derece içten bir kitap okudum.Her gün severek tükettiğim bu içeceğin dünyayı nasıl şekillendirdiğini görmek harikaydı
Abi herkes okumuş ben geç kalmışım ama problem tabi ki de etmedim çünkü sürüyü takip eden biri değilim neyse abi salla olm kitap çok güzeldi yazarın kalemi efsaneydi, çeviri efsaneydi, her şey çok iyiydi kurgu vs fakat sonunu tahmin ettim biraz ya ama olsun hiç problem yok yazarla tanışma kitabım olduğu için çok mutluyum cevdet beyi de hâla okuyeoum umarım bitecek günde 20,20,20 gidiyor sşsmğxmwğf
Puan vermedi
Bazı kitaplar vardır, sizi ilk sayfalarda kahkahalara boğar ama ilerledikçe karakterleri sorgulamaya başlarsınız. İşte bu kitap benim için tam olarak öyleydi.
Lottie'nin yaşadığı talihsizlikler, içine düştüğü maddi sıkıntılar ve buna rağmen pes etmeyen enerjisi hikâyeyi oldukça eğlenceli hale getiriyor. Huxley ise başarılı, zengin ve istediğini elde etmeye alışkın bir adam olsa da karakteriyle beni zaman zaman gerçekten zorladı. Özellikle toksik tavırları ve bazı davranışları sinir katsayımı epey yükseltti.
Kitabın içinde bolca küfürlü diyaloglar, açık konuşmalar ve yetişkin içerikler bulunduğunu da söylemeden geçemem. Bu tarz detaylardan rahatsız olmayanlar için oldukça akıcı ve kafa dağıtmalık bir romantik komedi.
Konusuna gelirsek; en yakın arkadaşı ve aynı zamanda patronu tarafından işten çıkarılan Lottie, borçlarını kapatmanın yollarını ararken, Huxley ise iş dünyasında ilk kez istediğini elde edememenin telaşına kapılıyor. Söylediği küçük bir yalanı gerçeğe dönüştürebilmek için sahte bir nişanlıya ihtiyaç duyunca yolları tesadüfen kesişiyor. Ve böylece tamamen çıkar ilişkisiyle başlayan eğlenceli, kaotik ve bol atışmalı bir anlaşmanın içine sürükleniyoruz.
Her ne kadar Huxley ile yıldızlarımız tam anlamıyla barışmasa da, kitabın beni sıkmadan okutması ve birçok yerde kahkaha attırması sebebiyle serinin ikinci kitabı Birbirimiz İçin Yaratılmadık şimdiden radarımda.
️ Eğer sahte nişanlı, zıt karakterler, bol atışmalı romantik komediler ve kafa dağıtmalık hikâyeleri seviyorsanız bu kitaba bir şans verebilirsiniz.
Puan vermedi
Kül ve Gözyaşı Diyarı / Tuğçe
"Kayıplar ne kadar can yakıcı, ne kadar umut kırıcı ve ne de düşünce kırbaçlayıcıydı."
Merhabaalar, yeni bir fantastik seri keşfettim. İlk kitabını okuyup hemen size anlatayım dedim. Serinin ilk kitabı olmasıyla birlikte daha çok evrene ve karakterlere odaklanacağımız bir kitao olduğunu söylemeliyim.
Fantastik kitaplar benim için bir konfor alanı, siz fantastik kurgular okumayı seviyor musunuz?
Nancy, ailesiyle birlikte kasabanın birinde yaşıyor. Geçimini ise kazı yaparak, kazıda bulduklarını satarak kazanıyor. Babasıyla yine bir gün kazıya çıkıyorlar ve şanslarına sandık gibi bir kutu buluyorlar. Ah o kutuda ne var bir bilseniz. Bir kolye var ben size söyleyeyim lakin öyle sandığınız gibi bir kolye değil. Satmak için pazara gidiyor kızımız ve tabi ki başına bir şey gelmese olmaz. Bu kolyeyi çaldırıyor. İşte olaylar buradan patlak veriyor ve bizi heyecanlandıran bir maceraya yol alıyoruz.
Yeni yazarların kalemini tanımayı ve Türk yazarlarımızdan fantastik kitap okumayı çok seviyorum. Tuğçe hanımın kalemiyle de yeni tanışma fırsatı buldum. Benim için önemli olan şeylerden bir tanesi kesinlikle kurulan evren. Yazarın kurguladığı o boyutlara ayrılan evren bence çok keyifliydi. Başka boyutlarda neler olabilir düşüncesiyle heyecanlanmadan edemedim. Bence uzun soluklu olabilecek bir evren, çok maceralar okuruz diye düşünüyorum. Yazar özellikle merak unsurunu ön planda tutmuş, evrene karşı karakterlere karşı merakımı cezbetmeyi başardı.
Nancy ana karakterimiz. Başlarda o kadar şaşırdı ki olaylara ona hak vermeden edemiyorum. Kızcağız hiç bilmediği şeyler öğrendi ve şok yaşaması normal bence. Yine de kitabın devamında olayların farkına varıp kendini keşfetmesi güzeldi. Ne çok hızlı ne çok yavaş tam dozunda bir karakter gelişimi okuduğumu
Biri hiç unutmadı
Diğeri hiç affetmedi
Yazarın kalemiyle tanışma kitabı oldu benim için. Şimdi ve geçmiş arasında okuyoruz kitabı okurkende sürekli acaba ne oldu dedirtiyor sevdiğim bir kitap oldu. Tavsiye edilir
* Hiçbir şeyi varsayma, kimseye inanma ve herşeyi doğrula *
Yazarla tanışma kitabım. Beğenmiş olacağım ki bir başka kitabına geçtim. Ama kitabı seçmemin sebebi yazarla tanışmaktan ziyade yolculuk etrafında şekillenmiş bir metin okuma ihtiyacımdı. Maceracı tarafım rota boyunca başlarına olur olmadık şeyler gelsin istiyordu ama burda fiziksel yolculuk sadece bir araç. Bu söylediğim de bir eleştiri değil. :) Burdan sonrası spoiler mı bence değil ama çok hassassanız okumayın :) sonuçta ölmeye çıkıp da ölen kaç karakter girdi kurgu hayatımıza? Martin eden bile yaşamaya çalışırken öldü. Yani bu metnin sonu ölümle bağlansa özendirici olur muydu? Ölümle sonuçlanmayınca didaktiğe kaçmıyor mu? Çok kişisel yorumlar. Ben sonundan ziyade insanı bu son hayali ile yola çıkaran ve yolda yürüten o düşünce akışlarını okumayı, bu duyguları başkalarının ne şekillerde yaşadığını gözlemlemeyi seviyorum. Yazarın bu doğrultuda karakterleri kalburüstü kurguladığı ve okumaya değer bir kitap ortaya koyduğu fikrindeyim.
