Emre Tanrıverdi
@tanriverdier
67 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Günlük yaşantımı yazmaya karar vermiştim. Daha doğrusu, defterime yazmaktan hoşlandığımı görünce, anlatmaya değer büyük, önemli olaylar bekleyeceğime (böyle büyük olayları yaşamak olasılığı yok ya), günlük yaşantımın önemsiz ayrıntılarıyla oyalanmaya, üstelik onları hiç de küçümsememeye karar vermiştim. Bu küçük ayrıntıların gerçekten de bir varlıkları olmalı. Belki ben, belli bir titreşimin üstündeki sesleri duyamadığım gibi (bu kulak yapımızın bir özelliğiymiş, bir zamanlar okumuştum), ayrıntıları sezinlemekten de uzağım. Şunu demek istiyorum: Ayrıntılar değişince yokluklarını anlıyor, tedirgin oluyorum. Oysa onlarla haşır neşir yaşayıp giderken de varlıklarını bilmem gerekir. Bunun için kendimi bakmaya ve görmeye alıştırmalıyım.
Reklam
Sanki yüzyıllık bir uykudan uyanan bekçi, yerinden doğrulup çevresine bakınca kendisini uyandıran kişiyi göremedi. Çünkü her taraf karanlıktı. Zaten görülen ve görülmeyen bütün düşler, bu karanlığın ta kendisi değil miydi?
Hazine odasındaki paraları yağma eden şu zavallılara bak. Eğer kitaplıktaki ciltler dolusu bilgiyi kullanabilecek durumda olsalar, talan ettikleri paranın on katını, belki de yüz katını elde edebileceklerini bilmiyorlar. Teşkilattaki altın ve gümüşten yapılma her şeyi yağmaladıktan sonra burayı ateşe vereceklerini de biliyorum. Koskoca bir beyin böylece yok olacak.
Reklam