yani ne yazsam bilmiyorum. okurken kafam allak bullak oldu. bir yalnızlık portresi çizilmiş ancak karakterin yalnızlığı bana hiç geçmedi. adamın takıntıları ve (belki de kendisinin de farkında olmadığı) tecavüz girişimleri ile birlikte okuma zevki düştü benim için. Zeynep ve kediyi öldürdüğü yerleri hiç söylemiyorum bile. "ama o çok yalnız fark edilmek istiyor" edebiyatı yapılacaksa ben orada yokum, üzgünüm. başka bir zaman okursam belki daha farklı düşünebilirim ancak pek bir şeyin değişeceğini sanmıyorum.