Ne kalır geriye, söyle ne kalır? Tarık Tufan’ın dediği gibi: “Devrim, yeryüzüne yalın bir bakıştır.”
Oysa çapaklarla ilerleyen bir Frida Kahlo adımıdır bu protesto edilen dünya; sanki bütün ideolojileri cilasız bir retina yüzeyine indirger. Bakış burada bir eylem değil, bir soyulmadır.
- fazlalıkların, retorik kabukların, tarihsel verniklerin tek tek dökülüşü.
“Hoş bak zâtına; çünkü zübde-i âlemsin sen.”
Ama burada zübde, yalnızca öz değil;
kâinatın kendi içine bükülmüş nöral kasidesidir.
harf harf, sinaps sinaps, nur nur açılan bir varlık şiiri.
“Benim meselem, varlığın yokluğu değil; varlığın kendini var kılamamasıdır.”