Tavsiye Kitap listesi - 1
Teoloji - Siyer - Felsefe
Şinasi Gündüz / Dinler Tarihi
Mevdudi / İslam'a Giriş - Dört Terim
Mevdudi / Gelin Müslüman Olalım
Ahmed Kalkan /
Tevhid bilinciyle Canlanmak
Şükrü Hüseyinoğlu /İbadet ve Bilinç
Caner Taslaman / Bıg Bang ve Tanrı
Caner Taslaman /Allah'ın Varlığının 12 Delili
Fuad Akdemir / Dinin kaynağı Sorunu
Roger Garaudy / İslam Dünyasının Yükseliş ve Çöküşleri
Atasoy Müftüoğlu / Zamanın Sınavından Geçmek
Atasoy Müftüoğlu /Sahte Mutlakların Hükümranlığı
Bülent Şahin Erdeğer / Rivayet mi
Hadis mi Sünnet mi (Yüzlerce Yıllık Kavram Kargaşası)
R. W. David Beck Tanrı Var Mı? çev. Musa Yanık
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Varoluşsal Bir Gasp: Başkasının Sınavını Çalmak
Şimdi kendini bu varoluşun içinde bir bakkal dükkânı sahibi gibi düşün. Emeğin, çabanın ve terin kutsiyetini reddeden; ailesine, kendine ve hayata karşı sorumluluk almaktan kaçınan birine, sırf "merhamet" ya da "bağ" adına veresiye bir hesap açıyorsun. Ekmek, çay, şeker, un… Talepler bitmiyor, sen verdikçe o kendi konfor alanının kalın duvarlarını örüyor. Helvasını karıp zahmetsizce yiyen bu kişi, yaşamını bir asalak formunda sürdürmeye başlıyor. Peki, burada asıl suçlu kim? İstemeyi hak sayan mı, yoksa vermeyi erdem sanan mı?
Felsefi açıdan baktığımızda, Jean-Paul Sartre’ın varoluşçuluğu bize insanın eylemleriyle kendini var ettiğini söyler. İnsan özgürdür ve bu özgürlüğün bedeli, eylemlerinin sorumluluğunu almaktır. Sen, o kişinin ihtiyaçlarını o daha talep etmeden ya da bedelini ödemesine fırsat vermeden karşıladığında, ontolojik bir cinayet işliyorsun. Onun varoluşsal yükünü omuzlarından alarak, aslında onun insan olma, hata yapma, düşme ve düştüğü yerden güçlenerek kalkma hakkını elinden alıyorsun.
"Kişinin kendi yolunu yürümesine engel olan en büyük taş, başkasının onun adına taşıdığı yüklerdir."
Onun bu hayattaki sınavı, dersi ya da görevi artık her ne ise; kendi sorumluluğunu alıp çalışmak, üretmek ve ayakta kalmaktır. Ama o bunu yapmıyor. Neden yapsın ki? Onun bu eylemsizliğini sürdürebilmesi için gereken yaşam destek ünitesinin fişi senin ellerinde. Sen bu düzeni kurdukça, onun tekâmülünü durduruyorsun.
Psikolojinin ve Sosyolojinin Laboratuvarında "Öğrenilmiş Çaresizlik"
Sosyolojik ve psikolojik bağlamda bu durum, toplumların ve mikro-toplulukların (ailelerin) nasıl çürüdüğünün en net kanıtıdır. Psikoloji bilimi bunu "öğrenilmiş çaresizlik" ve "kodependency" (eşbağımlılık) olarak tanımlar. Sen vererek
Devinim..
birgün sessizce geçerse eğer bir tren gözlerinin önünden
düşün ki, bir çığlıktır o.
kırmızı bir öfkedir
bir cumartesinin kalbinde büyüyen
bir aşk kadar kırmızı.
ve
bir duruştur bu nihayetinde
hatırla devrimi;
sana iki kere iki kaç eder gibi değil
çiçeği açan uçurum bahardan ne ister gibi sorular soruyorum.
dönüp bakıyorsun aynada ikimize
ellerini kalbime koydukça ışıldıyor gözlerin
kuşlar yine eski zamanlardaki gibi cıvıldamaya başlıyor
yine taş plaklar gramofonlara takılıyor
bozacı geceleri bağırmaya başlıyor
kadınlar pencerelerde utangaç
mendilleri düşmek için sabırsız.
bunları gördükçe iştahlanmıyor değil insan,
içimde şahlanmıyor değil bir at
işte
böyle zamanlarda sus istiyorum
çünkü en iyi bu şekilde konuşuyoruz seninle
en iyi bu şekilde sevişiyoruz sabah ezanına dek
olduğumdan farklı davranmayı
ihanet gördüğüm tek yer bu sessizlik
hangi bağdaş kurmuşuzda yanyana
gün batımını izliyoruz
elimizde sigara
Ya buz olmalı ya ateş
Ya gül olmalı ya diken
Ya taş olmalı ya güneş
Gönül dediğin
Ya can olmalı ya ölüm
Ya yar olmalı ya düşman
Ya ram olmalı ya pişman
Aşık dediğin
Ya hep olmalı ya hiç
Ya var olmalı ya da yok
Ya çiçek olmalı ya da ok
Aşk dediğin
Ortası olmaz
asi