Şeyh Celal
@tatarkonya
Ocak 2022 tarihinde katıldı
ne ben sorayım seni
ne sen beni sor
soyunmuş seslerimiz tenden
boşlukta bir aşk örüyor
ses olmuş duygular
yaklaşır dalga dalga zamansız
kavuşsa da seslerimiz birbirine
biz kavuşamayız
ne kollarımız var saracak
ne öpecek dudaklar
ne görülecek yüzümüz var
ne görecek göz
biz aşk örüyoruz boşlukta
çizgiden soyut
zerreden öz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
artık çıkmıyorum istiklale
sabahları fatma hanım uyandırıyor
helva,ekmek,çay bana onlar bakıyor
odanın hali perişan ben perişan
kimse yok işime karışan
ara sıra balkona çıkıyorum
fesleğenler kuruduğunda ocaktı
ben baharı bekliyorum
ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala
gözüm şişelere takılıyor becerebilseydim ne âla
bu günlerde böyleyim ben yas denen şiirdeyim
bir köşede gülüşün var sırtımda kanlı bıçağın
hiç bir zaman duymayacağın duysan da anlamayacağın
bir çığlıkta
sana birikiyorum
‘Tanrım; bu güzel yüze vermişsin emek
O sümbülü koklamak, saçın ellemek
Sonra da ona bakma, dersen, anlamı
Dolu kadehi ters tut, hiç dökme demek!’
27 nolu rubai
Ömer Hayyam
Ömer HayyamGerçekten beğendiğim bir resim: Jean Léon Gérôme- Kuyudan Çıkan GerçekSanat Tarihi
" Efsaneye göre; bir gün Yalan ile Gerçek buluşurlar. Yalan gökyüzüne bakıp, derin bir nefes aldıktan sonra dönüp Gerçek'e: "Bugün hava çok güzel!" der. Gerçek, şaşkınlıkla bakar Yalan'a. Hava gerçekten de güneşli ve cıvıl cıvıldır. Şaşkınlığının sebebi ise Yalan'ın ilk defa doğruyu söylemesidir. Gerçek, bu durumdan memnun bir şekilde Yalan'la vakit geçirip, sohbet etmeye devam eder. Sohbetin büyüsüne kapılıp bir kuyunun önüne kadar gelmişlerdir. Su, o kadar güzel ve berraktır ki Yalan yine doğruyu söyleyerek; "Su çok güzel! Hadi birlikte yüzelim." der. Gerçek, kuşkuyla yaklaşarak suya ayağının ucuyla bakar. Suyun güzelliği ve Yalan'ın doğru söylemesi onu suya girmeye ikna etmiştir. Soyunup yüzmeye başlarlar. Keyifli kısa bir zamanın ardından Yalan, bir anda sudan çıkarak Gerçek'in kıyafetlerini kuşanıp, kaçar. Gerçek, neye uğradığını şaşırmış ve son derece kızgın bir şekilde sudan çıkarak Yalan'ın peşine düşer. Yalan, Gerçek'in o harikulade kıyafetleri içinde paspallığından arınmış bir şekilde insanların arasına karışır. Gerçek ise çırılçıplak bir halde Yalan'ı ararken ayıplanır. Onu gören insanlar, böyle çıplak bir şekilde dolaşmasını densizlik olarak bulup hor görürler. Son derece utanan Gerçek, insanların arasından kaçıp tekrar kuyuya geri döner ve kuyunun derinliklerinde sonsuza kadar saklanır. Yalan ise arsız bir şekilde Gerçek'in o muhteşem sureti içinde yüzyıllarca dolaşmaya devam eder. "
ellerim dallar gibi açılır bazen allah’a
ki allah’tır veren bu güçsüz ellerimi benim
senin ellerinden güçlü ellerim ki ben verdim
onlar kapalıdır allah’a
bir parça demirden ibaretsin allah’a göre
sana verdiğim bir ömürdür
ki yaşamadan sürüyorsun sen onu
sana bu ömrü verenler senden çabuk ölür
çeliğin çürümesi kadar uzaktır bir robotun sonu
allah, allah olduğu için yarattı beni
ben allah olamıyorum ne kadar yaratsam
ve tapmıyor bana benim yarattığım adam
beni yaratana ben nasıl tapıyorsam
b.ecevit