Şeyh Celal

Şeyh Celal
@tatarkonya
ne ben sorayım seni ne sen beni sor soyunmuş seslerimiz tenden boşlukta bir aşk örüyor ses olmuş duygular yaklaşır dalga dalga zamansız kavuşsa da seslerimiz birbirine biz kavuşamayız ne kollarımız var saracak ne öpecek dudaklar ne görülecek yüzümüz var ne görecek göz biz aşk örüyoruz boşlukta çizgiden soyut zerreden öz
Şiir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
artık çıkmıyorum istiklale sabahları fatma hanım uyandırıyor helva,ekmek,çay bana onlar bakıyor odanın hali perişan ben perişan kimse yok işime karışan ara sıra balkona çıkıyorum fesleğenler kuruduğunda ocaktı ben baharı bekliyorum ne olduğunu bilmediğim bir umudum var hala gözüm şişelere takılıyor becerebilseydim ne âla bu günlerde böyleyim ben yas denen şiirdeyim bir köşede gülüşün var sırtımda kanlı bıçağın hiç bir zaman duymayacağın duysan da anlamayacağın bir çığlıkta sana birikiyorum
Şiir
Birlikte durun ama yapışmayın birbirinize: Çünkü ayrı durur tapınağın sütunları. Hem birbirinin gölgesinde büyümez meşeyle selvi.
Aşk

Şeyh Celal

, bir kitap okudu
Puan vermedi·75 syf.·
2022 1. kitabı
Halil Cibran
7.5/10 · 85,4bin okunma
‘Tanrım; bu güzel yüze vermişsin emek O sümbülü koklamak, saçın ellemek Sonra da ona bakma, dersen, anlamı Dolu kadehi ters tut, hiç dökme demek!’ 27 nolu rubai Ömer Hayyam
Şiir