Uzamda birbirine yakın nöral aktiviteler fenomenal olarak bağlanarak bütünsel bir nesne algısı oluşturmuyor. Beynin farklı bölgelerinde ama zamandaş(senkron) nöral aktiviteler fenomenal olarak bağlanıyor gibi duruyor. Mekanda yakınlık değil, zamanda andaşlık etkili bu süreçte. Nasıl? Bilmiyoruz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mesela bir arı organizmasını düşünün. Bu organizma yalnızca tek başına yaşamda kalmak üzere( yani fizyolojik yaşam dengesini korumaya dönük organ ve doku mekanizmalarından ibaret olarak)değil, aynı zamanda türünün diğer örnekleriyle birlikte bir örgütlenme içinde işlevsel bir ünite olarak yaşamda kalmak üzere planlanmıştır;yani genetik programı evrim sürecinde aşamalı olarak oluşmuştur. İşte Freud'un modelinde psikanalize alınan organizmanın bu boyutunun eksik tanımlandığını görüyoruz.
Mesela bir deney koşulunda sol yarı uzamsal ihmal sendromu olan sağ yarıküresi hasarlı bir beyne her bakımdan birbirinin aynı, ancak sol tarafına ateş görüntüsü ilave edilmiş iki ev resmi gösterilmiştir. Beklenebileceği gibi hasarlı beyin yanan ev resminin sol tarafını ihmal ederek her iki resmin de aynı olduğunu söylemiş, ancak bu evlerden hangisinde oturmayı tercih edeceği sorulduğunda yanmayan evi seçmiştir. Demek ki hasta beyin sol taraftaki ateş görüntüsünü fenomenal bilinç düzeyinde algılamamakla birlikte bilinçsizce işlemekte, sonuç davranışı "hazırlama" ile belirlenmektedir.