"Normal insan, dengesiz insandır. Çünkü insan, ateş üstünde duran su dolu bir kazana benzer. Nasıl içindeki su kaynayınca kazanın kapağı atarsa, makinelerin buhar kazanlarına da artık buğu dışarı fışkırsın diye supap yapmışlardır. Buğunun artığı dışarı fışkırır delikten, kazandaki buğu da gerektiği kadar kalır, yani dengede durur. Yoksa kazan patlar. İnsan da böyle işte... Kızınca, duygulanınca, üzülünce, acılanınca, insan içinden bir şey boşaltacak ki, patlamasın da dengesi yerine gelsin. Ee nasıl içini fışkırtacak? Nasıl kazanın supabı varsa, insanın da bir tahtası eksik olacak ki, burdan dışarıya su koyversin... Bu yüzden işte, dengeli insan bir tahtası eksik insan demektir. O normal denilen tahtası eksik olamayanlar, günün birinde birden patlayıp, bir daha da onarılmazlar."
Üzerine Güneş'in doğduğu en hayırlı gün,Cuma Günü'dür. Zira, Âdem o gün yaratıldı. Cennet'e o gün sokuldu ve Cennet'ten o gün çıkarıldı. Kıyamet, ancak Cuma Günü kopacaktır.
Bir hasret ki, yağmur yağarsa gök delinir,
Bir hasret ki, gözlerimi yollarda elimi bağrımda gezdirir,
Çöle düşmek için mecnun olmaya ne hacet,
Öyle bir hasret ki kavuşmak yetmez, Leyla'ya dönüşmek gerekir...