Ama bence gerçekten neler olup bittiğini bulma olasılığı o kadar anlamsız bir şekilde uzaktır ki yapılacak tek şey bu hissi bir kenara bırakıp kendine oyalanacak bir şeyler bulmaktır.
Wulf Dorn’un okuduğum 6. Kitabı. Özellikle yazılma yılına göre okuyorum ki bir şeyler kaçırmayım istiyorum.
Yazarı beğendim. Sonunda her zaman beni şaşırttı. Eski karakterleri kitaplarında geçmesi mutlu ediyor.
Bu kitap ise 400 sayfa ama 350 sayfasını okumak bana ölüm gibi geldi. Aşırı sıkıldım. Çocuk ergen kitabı okuyorum gibi geldi. Ama son 50 sayfa da beni şaşırttı ve mutlu etti.