Kintsugi, kırılmış bir eşyayı altın tozu ile onararak tamir etme sanatıdır. Kırık bölümleri altınla daha da belirginleştirerek yarayı tekrar hatırlatmayı amaçlar çünkü yaralar değerlidir. Eşyanın tabiatında kırılma olduğunu, bunun o eşyayı daha değerli kılabilceğini çünkü orada yaşanmışlığın izlerinin bulunduğunu düşündürür. İnsana dair çok şey söyler bu felsefe; acı çekmiş, kırılmış, hatalar yapmış insanlar aslında değer kaybetmez, kazanır. Çünkü bundan bir anlam çıkarmış, olgunlaşmış olarak yoluna devam etme şansına sahip olur. Nasıl ki eşyayı değerli kılan ‘yeni’ olması değilse bireyi değerli kılan da ‘yarasız’ olması değildir, yaşanmışlığıdır.
‘Başkalarının kırdıklarını neden biz onarıyoruz?’ demiştim. Bana aynen şunları söylemişti: ‘Başkası kırmış olabilir ama senin onaracak olduğun kendi hatıraların, kendi kişiliğin, kendi geçmişin.. Çünkü yarayı bir başkası açar ama onu iyileştirmek bizim elimizdedir.’