<Sokrates ile Theaitetos konuşur.>
-Sokrates: Bilginin özü hakkında yararsız düşünceler değil, Protagoras'ın ifade etme alışkanlığında olduğu aynı düşünceleri açıkladın gibime geliyor. Ne ki, o aynı görüşü değişik biçimde belirtmiştir. Zira bir yerde şöyle der: "İnsan her şeyin, var olan şeylerin varlıklarının, var olmayanların yokluklarının ölçüsüdür." Bunu okumuşsundur herhalde?
-Theaitetos: Evet, hem de birkaç defa.
-Sokrates: O bununla şunu kastetmiyor mu: Her tekil şey bana nasıl geliyorsa, o benim için <gerçekten> öyledir ve sana nasıl geliyorsa, senin için de öyledir? Oysa sen de benim gibi bir insansın, değil mi? Esen aynı rüzgarın kimini üşüttüğü, kimini de üşütmediği, kimine hissedilmeyecek kadar hafif, kimine ise sert geldiği zaman zaman görülmüyor mu
-Theaitetos: Kuşkusuz.
-Sokrates: Şimdi rüzgarın kendinde soğuk olduğunu mu yoksa olmadığını mı iddia edeceğiz, ya da Potagoras'a inanarak, üşüyene göre soğuk, diğerlerine göreyse soğuk olmadığını mı söyleyeceğiz?
-Theaitetos: Olabilir.
-Sokrates: Her iki tarafa da öyle geliyor zaten, değil mi?
-Evet.
-Sokrates: Ancak "geliyor" sözcüğü o kişinin duyusal bir izlenim edindiğini belirtmiyor mu? -Hiç kuşkusuz.
-Sokrates: Demek ki sıcaklığı ve buna benzer şeyleri duyumsarken tasarım ile duyusal izlenim tek ve aynı şey oluyor. Çünkü bir kimse bir şeyi nasıl algılıyorsa o şey diğerlerine de öyle gelir.